In aflevering 2 zie je me op doktersbezoek. Niet omdat ik ziek ben, maar omdat er wat testen moeten gebeuren ter voorbereiding van de marathon. Dit is eigenlijk onnodig beroep doen op de medische wereld en bijhorende voetafdruk. Jammer genoeg is dit geen alleenstaand geval. Mensen gebruiken steeds meer medicijnen, de overheid geeft steeds meer geld uit aan gezondheidszorg en toch hebben we met zijn allen meer en meer gezondheidsproblemen. Een deel van de verklaring van de toegenomen medische consumptie ligt bij de vergrijzing van de bevolking. Maar minstens even groot is de impact van de levensstijl. We hebben te weinig beweging, te veel stress en te weinig weerstand. Misschien hangt dat wel nauw samen met te veel auto, te veel consumptiedrang en te veel hygiëne of te warme huizen. Cardiovasculaire ziektes nemen toe en een van oorzaken daarvoor is dat we te veel (rood) vlees eten. Eén op de drie Belgen krijgt ooit kanker; dat zou weleens te maken kunnen hebben met een teveel aan chemische stoffen in ons milieu. Er is nog veel onderzoek nodig, maar de link tussen gezondheid en leefmilieu wordt steeds duidelijker en zal de volgende jaren steeds meer op de voorgrond treden.
Kun je als individu dan iets doen aan de hoeveelheid fijn stof in de lucht of aan de aanwezigheid van nitraten in het grondwater? Misschien niet veel, maar je kiest wel voor de manier waarop je dagelijks leeft. Daarbij ben ik ervan overtuigd dat low-impactleven ook gezonder is. Kiezen voor een vleesarm en biologisch menu, zoveel mogelijk de fiets en de voeten gebruiken, chemische producten vervangen door natuurlijke producten, regelmatig de natuur intrekken en niet te haastig leven. Anders gezegd: kiezen voor genoeg in plaats van voor altijd meer. Dit lijken me goede uitgangspunten voor een gezonde geest in een gezond lichaam op een gezonde planeet.
Low Impact Man 