over vijsjes en nageltjes


Tja, ik weet niet of het te maken heeft met oeroude instincten, maar nu de lente ook officieel is gestart voel ik de behoefte om op te ruimen. Ik heb nog steeds het gevoel dat ik teveel spullen in huis heb, dus wordt het weer tijd om te selecteren. Wat kan ik missen, wat kan ik weggeven, wat is goed voor de kringwinkel of de letsgroep. En wat kan ik toch maar best bijhouden voor je weet maar nooit.

Naast het ontdoen van overbodige rommel komen er weer plannen naar boven voor verfraaiing van het huis. Eindelijk iets doen met de vloer die nog altijd bestaat uit OSB platen. Stilletjes dromen van zonnewering (want in de zomer kan het wel eens te warm worden met veel ramen op het zuiden gericht). En dan indien mogelijk met zonnepaneeltjes op de zonnewering… Alle meubels in huis eens een ander plaatsje geven. Ik voel het, op een dag zal ik me niet kunnen inhouden en begin ik eraan. Tussendoor ben ik alvast gestart met het prutswerk. Het sorteren van nageltjes, schroeven en vijsjes die ik al jarenlang in allerhande potje bewaar. Het doen van dit soort redelijk banaal werk heeft zelf een rustgevend effect…

Als ik me niet vergis is dit trouwens een Boedistische suggestie, heel eenvoudige handenarbeid doen en ondertussen het hoofd leegmaken als manier om  tot rust te komen.

Als ik klaar ben met sorteren en opruimen zal ik eens een ritje naar de kringloopwinkel doen (met de bakfiets) en een weggeeffeestje organiseren. Wie komt mag geen kadootjes meebrengen, maar is verplicht om iets mee te pakken naar huis…

conclusies (6): spullen en afval


Gisteren stond iets in de krant over een man met 17 500 ton afval. Hij had er blijkbaar niks beter op gevonden dan in zijn achtertuin een lucratief privé stort te beginnen. De gemiddelde Vlaming doet het toch iets beter met ongeveer 530 kilogram afval per jaar. Hoe zit het bij mij, na twaalf maanden LIMMEN?
– restafval: 13 kilo (dus toch iets meer dan de verhoopte 1 kilogram per maand)
– PMD: 3,5 kilogram (minder dan de voorziene 5 kilogram)
– papier: 28 kilogram (net iets minder dan de geplande 30 kilogram)
– glas: 35 kilogram (bijna het dubbele van de 18 kilogram die ik had voorzien)
dscf1454 Alle groentenafval zit in de compostvat, samen met het GFT afval van enkele buren. Binnenkort is het tijd om de compost te oogsten. Wie graag een emmertje wil, mag het gerust laten weten. Er is natuurlijk soms ook afval dat ik buitenshuis produceer, indien mogelijk neem ik dat mee naar huis. (maar nee, gebruikte theezakjes horen daar niet bij)  Het totaal van mijn afval zit zo pakweg 90% onder dat van de gemiddelde Vlaming. Wat niet zoveel zegt over mij, maar vooral veel over de gemiddelde burger. Ik zie ook geen reden om mijn winkelgedrag te gaan aanpassen na 1 mei, dus ook voor volgend jaar acht ik dezelfde cijfers haalbaar.

Naast beperken van afval was mijn plan ook om niks nieuw te kopen. Niet helemaal gelukt, ik zet op een rij te zetten welke nieuwe dingen ik wél heb gekocht; een zwarte kookpot voor de solarcooker, een led-lamp, een paar schoenen en een paar loopschoenen, een timer (voor de verwarming), isolatiemateriaal, toch een drietal boeken en tijdschriften, 1 CD (van Jacko Bond, de vriendin van Jonas waarmee we het toneelstuk maken – een zeer mooie CD trouwens), een batterij en omvormer voor de energiefiets, een  printercartridge, gordijnlint, een muis en toetsenbord, het compostvat, ecologische verf voor de kamer van Marieke, een fietsslot en bandenherstelsetje. De rest van wat ik nodig had kon ik dus tweedehands vinden (of via de lets-groep). Waarmee toch duidelijk is dat het mogelijk om goed te leven met veel minder. En voor degene die vrezen dat minder consumeren slecht is voor de economie; het zal toch niet aan mij liggen dat we in een economisch crisis terecht gekomen zijn.