leve de oudjes


Ik ben op onderweg van Rijkevorsel naar Gavere. Dank zij de NMBS, mijn nieuwe tweedehandscomputer en internet everywhere kan ik op de trein mijn berichtje schrijven. Met naast mij een kopje thee (dank zij de geweldige uitvinding genaamd: thermos). Deze morgen mijn verhaal gebracht voor een tachtigtal mensen van het ACW, die hun jaarlijkse brunch hielden.

Na mijn uitleg kwam een jongeman van 82 naar mij toe die vertelde over zijn inspanningen. Hij heeft net het dak laten isoleren (18 cm glaswol) en heeft superisolerend glas besteld. De volgende stap is het installeren van zonnepanelen op het dak. De man vertelde dat hij wel eens wat reacties kreeg van mensen die vonden dat hij op die leeftijd toch niet meer met zulke zaken moest beginnen. Maar dat liet hem duidelijk niet afschrikken. ‘Als ik er geen voordeel meer aan hebben dan zijn het wel de mensen die na mij komen’ Dat is de juiste spirit natuurlijk, dus daar kunnen we meteen een voorbeeld aan nemen. Dat ook oudere mensen een belangrijke rol te spelen hebben in de weg naar duurzaamheid zal wel duidelijk zijn. Ze hebben vaak kinderen en kleinkinderen, meestal ook wat tijd en weten vaak nog wel iets over leven met minder, hergebruiken en zelfvoorziening. Ik mag hier wel verklappen dat de kans groot is dat ik in 2013 en 2014 ga samenwerken met Okra om hun campagne rond milieu te ondersteunen. Ik kijk er al naar uit.

Nog even melden dat ik na mijn praatje een schotel met heerlijke (veel te zoete) koffiekoeken vriendelijk aan mij heb laten voorbijgaan. Ik ben behoorlijk trots op mezelf, een vijfde dag op rij zonder toegevoegde suiker. En het heeft een positief effect op mijn energieniveau. Zo ging mijn loopje van 16 kilometer gisteren vlotter dan anders. Straks kan ik mijn conditie nog even uittesten, dan ga ik meehelpen bomen aanplanten in Gavere.

En dan hier nog een mooi filmpje voor een zondag, hoe een klein dorpje  in Spanje alle crisissen netjes doorstaat. Volgens mij is die burgemeester ook op weg naar de tachtig en denkt hij net hetzelfde. Als het er geen voordeel aan heb, dan zullen de mensen na mij dat wel hebben.

22 februari 2024: grijze criminaliteit en hangsenioren


Het leven in mijn strobalen huisje valt goed mee. Door de goed geïsoleerde muren moet ik weinig stoken, ik heb voldoende elektriciteit voor mijn beperkt verbruik. Alleen warm water is er niet altijd voorhanden, maar het idee dat je op elk moment van de dag onbeperkt over warm water zou moeten kunnen beschikking is al lang achterhaald.  Het huisje heeft trouwens nog een bijkomend voordeel. Er is nogal wat interesse in het concept van een goedkope, ecologische zelfvoorzienende woning. Ik wordt nu vaak uitgenodigd om toelichting te geven en redelijk wat geïnteresseerden komen hier een kijkje nemen.Voor het advies krijg ik een kleine (maar welkome) vergoeding.

Zelfs al wordt ik dit jaar 64, van pensioen is nog lang geen sprake. De pensioenen die de overheid nu uitbetaald zijn zo laag dat bijna niemand stopt met werken op zijn 65ste. Enkel zij die op bepaalde redenen echt niet meer kunnen werken krijgen een iets hogere vergoeding. Reden is dat de overheid het al jarenlang met veel minder middelen moet doen en de pensioenkassen een groot deel van hun waarde hebben verloren tijdens de financiële crash in 2012.

Let wel, de meeste 65 plussers werken nog, maar het werktempo ligt een stuk lager en meestal gaat het over 2 tot 3 dagen per week. Uit onderzoek blijkt trouwens dat mensen die langer blijven werken ook langer gezond blijven, zowel mentaal als fysiek. Aangezien ik mijn werk graag doe wil ik er in elk geval mee doorgaan, zolang mogelijk.

Wat ouderen betreft is de situatie helemaal anders dan pakweg 20 jaar geleden. Een nieuw fenomeen is bijvoorbeeld de grijze criminaliteit. Dit gaat om senioren die niet meer rond komen met hun uitkering en kleine diefstallen plegen. Het fenomeen is hier ook bekend, al is het in mindere mate dan in landen als Japan. Er zijn trouwens verhalen van oudere mensen die daarbij hopen dat ze via die weg in de gevangenis terecht komen, omdat ze zo even zeker zijn van kost en inwoon.

Hier komt dit niet zo vaak voor. Wat je wel ziet is dat ouders vaker bij hun kinderen gaan wonen, omdat ze niet langer in staat zijn alleen te wonen en een rusthuis veel te duur is geworden. Je ziet ook meer kangoeroewoningen en de zogenaamde ‘zorgkoten’. De zorgkoten verwijzen naar de studententraditie waarbij 3 tot 5 mensen samen een huis huren om kosten te sparen. Bijkomend element bij de zorgkoten is dat er tevens een voltijds inwonende verzorger wordt ingehuurd. Vaak zijn het Roemeense of Poolse dames die een vergoeding krijgen om dan huishoudelijk werk te doen voor het groepje senioren in het zorgkot.

Het systeem lijkt behoorlijk te werken. Naar ik hoor van een paar van mijn vrienden die in een zorgkot zitten worden er -de studententradities getrouw – regelmatig stevige feestjes gegeven. Het gaat er een pak vrolijker aan toe dan in een traditioneel rusthuis en het is goed tegen de vereenzaming.

Ik vond ook nog een filmpje over het probleem van hangouderen, maar ik weet niet zeker of de bron wel betrouwbaar is.