hier zijn de studenten


Ik hoor het vaak zeggen op mijn lezingen bij volwassenen: ‘je moet je boodschap bij jongeren brengen, zij zijn tenslotte de toekomst’. Klinkt wel goed misschien, maar het is beetje makkelijk om zo de eigen verantwoordelijkheid te ontlopen. Trouwens, jongeren zijn er mee bezig. Zo was ik gisteren op een infomoment van ‘groenten uit Gent’,  een initiatief van studenten aan de UGent die reeds enkele jaren aangepaste biologische groentepakketten organiseren voor studenten.

Tot hiertoe een 150 pakketten per week, maar de groep is ambitieus en gaat nu samenwerken met de hogescholen om volgend jaar tot minsten 300 stuks te komen. Daarnaast organiseren deze vrijwilligers ook allerlei activiteiten, zoals filmvoorstellingen, proeverijen en uitstappen.

Ik heb er tevens kennis gemaakt met Sense, een veganistische studentenvereniging, die erin slaagt heel wat jonge mensen te bereiken. Toen ik student was bestond dat allemaal niet, ik wist niet eens wat veganisme was op mijn twintigste. Dus ja, ook hier groeit het bewustzijn en wordt actie ondernomen. Het zijn trouwens niet alleen de studenten, want ook de onderwijsinstellingen zelf zetten steeds meer in op deze thema’s.

Tussendoor nog wat campagnenieuws. Studenten zijn ook actief op politiek vlak,  een groep studenten politieke en sociale wetenschappen heeft dit handig instrument gemaakt om de programma van de verschillende partijen makkelijk te kunnen vergelijken. Dank u wel studenten!

minibreiaffHet filmpje met de recyclage van affiches heeft ondertussen het VTM nieuws gehaald (vanaf minuut 15) en vrijdag presenteer ik aan de allereerste gebreide affiche van het land. De affiche is niet gemaakt door studenten maar door superbreister tante Maria. Jaja, de wereld verbeteren is iets van alle generaties.

waar zijn de grote ideeën?


Ik volg zo’n beetje de debatten die naar aanleiding van de verkiezingen in de media bezig zijn, en als dit de ‘moeder der verkiezingen’ moet zijn, dan valt het toch een beetje tegen. In deze tijden vol mondiale uitdagingen en machtsverschuivingen vertrekken de traditionele partijen (inclusief NV-A) van een business as usual model. Ze gaan ervan uit dat ons economisch systeem rustig blijft draaien, dat er geen olieschok aankomt, dat klimaatverandering zich op een andere planeet voordoet en iedereen akkoord is om nog harder en meer te gaan werken (en consumeren).

De programma’s van Open VLD, SP-a, NV-A en CD&V leggen verschillende accenten, maar stellen vooral maatregelen en hervormingen voor.  Iedereen wil de lasten verlagen, iedereen wil de pensioenleeftijd optrekken, iedereen wil wonen betaalbaar maken, iedereen wil werklozen meer controleren maar nergens lees ik een ‘groot idee’.

Een ‘groot idee’ is een voorstel dat meer is dan een hervorming en dat durft buiten het gangbare denkpatroon stappen. Over het belang van grote ideeën kan je hier een interessant stuk lezen van Rutger Bregman. Voorbeelden zijn onder andere het invoeren van een werkweek van 30 uur, het introduceren van een basisinkomen of het volledig omschakelen naar hernieuwbare energie, of een algemene CO2 taks installeren ter vervanging van het huidig belastingssysteem.

Ik heb de volledige programma’s van de 4 traditionele partijen en die van Groen en PVDA op mijn computer staan en wil ze de volgende dagen eens doornemen op zoek naar grote ideeën. Want de keuze waar we echt voor staan gaat niet over allerhande bijsturingen, regeltjes en hervormingen. Rutger Bregman stelt het scherp op het einde van deze Tegenlicht reportage.

“We kunnen kiezen voor de dystopie of de utopie, een land met radicale ongelijkheid waar de klimaatverandering volledig uit de hand loopt, of een land waar iedereen kansen krijgt om een leven te leven dat de moeite is”. Kunnen we het daar eens over hebben aub?

 

een schitterende dag in Gent


Het begon ’s morgen al in het Rozenbroekenpark, waar Velt samen met de lokale actiegroep een planten ruil IMG_20140426_105326beurs organiseerde en waar heel wat mensen langs kwamen om allerlei stekjes en plantjes te delen met elkaar. Om 11 uur stipt aan de andere kant van Gent kwamen een hoop ouders bij elkaar om samen 56 baby’s te verluieren. Dit in kader van een mondiale recordpoging herbruikbare luiers verversen.

Ongeveer op hetzelfde moment, terug in het Rozenbroekenpark, geeft de stad Gent een toelichting aan de buurtbewoners over de toekomst van een niet meer gebruikte cafetaria. De stad gaat de renovatie op zich nemen en dan zullen de buurtbewoners zelf het gebouw kunnen beheren voor activiteiten. Na Herberg Macharius en Ledeberg doet het zelf opnieuw een mooi project van stad en bewoners.

IMG_20140426_140039Na de middag start een PC Repair café, waar heel wat mensen langs komen met hun laptops en PC om ze ter plekke te laten herstellen. Ik krijg daar te horen dat er op hetzelfde moment nog een ander repair café bezig is (voor muziekinstrumenten) én er in het Landhuis ook een plantenruilbeurs aan de gang is.

Onderweg bost ik op de Korenmarkt op een fair-trade huwelijk. Jawel, bij een standje van ‘goud-eerlijk‘ maak ik kennis met Kaat en Niels die binnenkort trouwen en bewust hebben gekozen voor eerlijke gouden ringen.

Iets later dan ben ik op DOK, waar de resultaten getoond worden van een namiddag werken aan ‘parklets’, de constructies die de volgende maanden terecht zullen komen in 10 verschillende leefstraten. Een ploeg mensen is er enthousiast aan het timmeren geslagen, en opnieuw ben ik verrast door de creativiteit waarmee mensen hun eigen stad vorm geven. Je kan als IMG_20140426_165000stadsbestuur alleen maar dromen van zoveel organisaties en mensen die hun schouders zetten onder een leefbare stad.

Tussendoor vermeld ik graag dat ook ondernemers niet achterblijven. In 1 week tijd openen drie nieuwe zaken hun deuren. Broodjesbar  Wunderbar gaat voor ecologische en natuurlijke broodjes. In dezelfde straat als Eva vzw opende ook Essence zijn deuren, een tijdelijk pop-up restaurant waar raw food wordt geserveerd. En voortaan heeft Gent ook een heuse borstvoedingswinkel zijn deuren.

Wie zegt daar weer dat een andere wereld, een andere economie, een andere samenleving niet mogelijk is? Op steeds meer plaatsen zie je ze groeien.  Hoe meer aandacht en steun we geven aan deze onderstroom, hoe sterker die wordt.

vuile olie


ruwewereldBij de 11-11-11 boekenverkoop al bijna een jaar geleden had ik er nog boek gevonden dat me interessant leek: ‘Ruwe wereld’ van Peter Maass. Het was een tijdlang blijven liggen op een stapeltje tot ik het onlangs eens ter hand nam. Ondertussen heb ik heb van begin tot einde verslonden. Het gaat om een weinig opbeurend, maar zeer leerrijk en goed geschreven verhaal over olie.

Dat het verbranden verbranden van fossiele brandstoffen ernstige gevolgen heeft zal iedereen beseffen vermoed ik,  dat we grote risico’s lopen door onze samenleving te baseren op een eindige grondstof hopelijk ook. Maar een schromelijk onderschat neveneffect van de olie is de verwoestende impact op de plekken waar olie gevonden wordt.

Bijna zoals in een thriller beschrijft Maass wat er gebeurt is met landen als Irak, Venezuela, Saudi-Arabië, Ecuador en Nigeria zodra de eerste olie ontdekt werd. Waar je zou denken dat deze arme landen daarmee een unieke kans krijgen om zich te ontwikkelen blijkt het zwarte goud vooral voor een vloek te zorgen. Naast de milieuvervuiling zorgt olie voor buitenlandse inmenging (waarbij vaak Westers gezinde dictators in het zadel worden geholpen), corruptie en hebzucht, een grote toename van geweld en ongelijkheid, kans op buitenlandse invasies, beperken van burgerrechten, kortwieken van de oppositie en hoe paradoxaal het ook klinkt, tekort aan brandstof op de eigen markt.

gevolgenoliewinning

Het boek staat vol verhalen van hoe de oliemaatschappijen erin slagen contracten los te peuteren voor een habbekrats, of hoe ze de natuur verwoesten en met de noorderzon verdwijnen als de opbrengst achteruit gaat. Eigenlijk beseffen we niet dat elke liter olie die we hier gebruiken ergens aan de andere kant van de wereld mee zorgt voor vernietiging van het regenwoud of het aangroeien van de sloppenwijken. Dat door de klimaatchaos vaak dezelfde menen nog eens getroffen worden is helemaal cynisch natuurlijk.

Wat we nodig hebben om van onze olieverslaving af te geraken is allemaal voorhanden. De technieken en alternatieven zijn beschikbaar, het is een kwestie van maatschappelijke keuzes maken en knoppen in ons hoofd omdraaien. Zou dit niet een mooi project kunnen zijn voor onze komende nieuwe regering: ons land zo snel mogelijk van de olie afhelpen…

 

aandacht voor de positieve stroom


Aangezien een paar van mijn trouwe en gewaardeerde bloglezers elkaar een beetje in de haren vliegen, tijd om de aandacht te verleggen naar alweer een aantal positieve zaken die op komst zijn. Want vraag me in zo’n geval niet om de ene of de andere gelijk te geven, ik waardeer de inbreng van beiden en denk dat mensen vanuit hun persoonlijke geschiedenis en ervaring verschillende meningen kunnen hebben en het niet veel zin heeft om te zoeken wie dan ‘gelijk’ heeft.

Omdat er al genoeg wrevel en ongenoegen in de wereld is, wil ik met mijn blog vooral inspirerende voorbeelden geven (en af en toe een beetje verontwaardiging).  Zaterdag is er bijvoorbeeld een nieuwe wereldrecordpoging herbruikbare luiers verversen. Het gaat om een internationale campagne om zoveel mogelijk mensen aan te zetten de wegwerpluiers te laten voor wat ze zijn. Bij ons doen onder andere Antwerpen, Kortrijk, Brussel, Brugge en Gent mee.  Daar mag ik zelfs de officiële telling doen.

Ook op zaterdag is er in Gent de aftrap van ‘Leefstraten 2014’ een experiment waarbij een aantal straten de volgende maanden afgesloten worden van het verkeer en een terug plek worden voor bewoners. We drinken een glas bij de lancering om 17 uur aan DOK, nadat eerst een echte parklet in elkaar is geknutseld. En je begrijpt dat ik als buurtbewoner heel blij ben dat ook een stuk van mijn straat deze zomer 7 weken een leefstraat zal worden.

Tussendoor nog even het Groene boek vermelden van 27 april (in Brussel) en dan springen we met plezier naar Antwerpen, waar 4 en 5 mei in teken staan van de lancering van Ringland. Ringland is een innovatief idee om een pak problemen in Antwerpen aan te pakken. Fijn stof, mobiliteit en leefbaarheid en dit door het overkappen van de ring. Knap is vooral dat de initiatiefnemers (alweer burgers) slagen waar het bestuur niet in lukt. Een betaalbaar en hoopgevend verhaal te vertellen. Ik denk dat als we voor dergelijke initiatieven de krachten bundelen en heel wat mogelijk wordt.

 

het belang van transparantie


Een van de redenen waarom nogal wat mensen geen hoge pet ophebben van de politiek zoals die hier wordt bedreven is het gebrek aan transparantie. Het besturen van een stad of een land is in de loop der tijden steeds ingewikkelder geworden waardoor politici nogal eens de neiging hebben te doen alsof het beter is voor de gewone burger om dit helemaal over te laten aan de politiek. Uit eigen ervaring kan ik meedelen dat sommige procedures zo ingewikkeld zijn (zoals de BBC – Beheer en BeleidsCyclus) dat zelfs politici niet meer weten hoe het in elkaar zit. Waardoor de macht meer en meer verschuift naar degene die de regels best kennen.

PACT_politici_grafischDaarom ben ik blij met alle initiatieven die opkomen voor meer transparantie. Zo steun ik graag de Benny Mee Coalitie, een groepering van momenteel 54 organisaties op initiatief van de Wakkere Burger en Ryckevelde, beweging voor Europees burgerschap. Het doel van de beweging: een goede democratie, waarin zowel de burger als de politicus zijn verantwoordelijkheid neemt. Ik heb het pact ondertekend, en jij als als burger kan hetzelfde te doen. Als gemeenteraadslid probeer ik ook duidelijk te communiceren over hoe onze democratie werkt (en wat ik ermee verdien).

Je kan hier het campagnefilmpje bekijken

Op Europees vlak is ook een campagne gestart, politics for people reageert vooral tegen de macht die grote bedrijven uit voedselindustrie, wapenhandel en banken uitoefenen op Europees niveau. Zeer belangrijk volgens mij dat we ook hier als burger onze stem laten horen. Via deze site kan je kandidaten vragen om hier iets aan te doen.

 

in Antwerpen en Gent


Ik kan natuurlijk niet overal tegelijk zijn, maar zaterdag kon ik alweer op twee plaatsen vaststellen hoe de verandering van onderuit volop bezig is.

Zo was er is Gent de paaspicknick van de ‘stadstuin’. Alweer een nieuw initiatief waar buurtbewoners samen met IMG_20140419_115648de stad een stukje groen beheren. Het gaat om een strook langs de oude dokken waar zeker voor drie jaar de mensen van de stadstuin hun gang kunnen gaan. Naast een prachtige bloemenweide is er plaats voor aardappeltorens, een kerstboom-overlevingsveld, kippen, een insectenhotel, een egeltoren en andere creatieve ideeën. Er komt ook een Yurt en op die manier ontstaat een stukje publieke ruimte voor de buurtbewoners. De mensen van de vzw de stadstuin zijn trouwens op zoek naar allerlei plekjes in de stad waar ze nog meer vergelijkbare projecten opzetten.

Later op de dag was ik in Antwerpen, bij het Ecokot. In Borgerhout, vlabij het Ecohuis staat een gebouw met een stukje tuin dat op dezelfde manier door een groep buurtbewoners is omgetoverd tot een soort ‘low tech ecohuis’. Er is een weggeefwinkel, een repaircafé, een gemeenschappelijke moestuin en er worden heel wat activiteiten IMG_20140419_165806georganiseerd. Wellicht zal het project niet zo lang kunnen blijven duren, omdat de stad andere plannen heeft met het pand. Toch is het enthousiasme groot bij de vrijwilligers om hiermee verder te doen.

In de gesprekken in beide steden valt me op hoe Antwerpen en Gent vergeleken worden. In Gent hoor je veel positieve geluiden over hoe de stad dit soort projecten ondersteunt, in Antwerpen overheerst het gevoel dat het bestuur daar weinig op heeft met de initiatieven van onderuit. Dergelijke vergelijkingen missen altijd wat nuance en mijn inschatting is dat de bottom-up verandering overal aan het groeien is. De houding van een lokale overheid speelt daar wel een rol, maar de veerkracht en gedrevenheid van de mensen zelf is misschien nog belangrijker. Dus laat ons geen competitie opzetten over ‘wie het best bezig is’, maar mekaar volop ondersteunen!

allen naar Brussel voor het Groene Boek


groeneboek44Op 27 april, volgende week zondag is het weer zover, de vierde editie van ‘Het Groene Boek’, de plek bij uitstek om inspiratie op te doen over het nieuwe tijdperk waar in stappen.

In het Kaaitheater is er een breed aanbod  al wie begaan is met de transitie naar een sociaalecologische samenleving.

Schrijvers, wetenschappers en denkers uit het middenveld gaan er in gesprek over een duurzame en rechtvaardige toekomst. Naast te luisteren, kan je ook zelf in gesprek gaan aan de Trage Transitietafels.

Er zijn heel wat boeiende sprekers. Jean-Pascal van Ypersele, Mathias Bienstman, Patrick Meire en schrijfster Laïla Koubaa gaan het gesprek aan over klimaat. Hartmut Rosa, auteur van Social Acceleration. A New Theory of Modernity, deelt zijn inzichten rond de versnelling van ons levenstempo en gaat in gesprek met Riet Ory, die met Femma actie voert voor een 30-uren week. Pieter De Buysser , Anne Provoost en historicus en dramaturg Selm Wenselaers gaan in op de vraag naar meer utopisch denken. Transitie zélf is ook onderwerp van een gesprek tussen onder meer Peter Tom Jones en Agoria-voorzitster Christ’l Joris. Michaël Pas speelt een fragment uit de voorstelling Angst, Dirk Barrez, Evy Puelinckx en Kobe Boussauw en Thomas Vanoutrive stellen hun boek voor. Daarnaast vertoont Jan van den Berg zijn kortfilm Silent Land – When the elephants dance the grass gets beaten.

Een absolute aanrader zijn ook de transitietafels, waar je met deskundigen kan aanschuiven voor gedachtenwisselingen over thema’s als wonen, voedsel, energie, participatie en ook innerlijke transitie. Kortom een niet te missen programma. Zelf ben ik er ook om met Evy Puelinckx en Jan van den Berg in gesprek te gaan over hun respectievelijke boek en film. Het volledige programma kan je hier rustig bekijken.

 

campagnenieuwsbrief #1


 

affiche2014

Kies mee je toekomst

De verkiezingen komen dichterbij,  daarom wil ik graag mijn visie hierover met je delen. Net als bij de gemeenteraadsverkiezingen start ik met een campagnenieuwsbrief. Hier het eerste nummer.

Wat staat er op het spel?
Veel. Want op 25 mei kiezen we zowel een Vlaams, Federaal als Europees parlement. Om met de deur in huis te vallen, ik hoop dat Groen drie maal op je steun kan rekenen. In het stadsbestuur van Gent tonen we dat we het verschil kunnen maken en nieuwe ideeën hebben om onze samenleving een andere richting te doen uitgaan. De essentie van het programma kan je vinden in deze tien-minuten-versie. Wil je het standpunt van Groen kennen over alle maatschappelijke thema’s, bekijk het volledige programma.

Waarom doe ik mee?
Omdat ik ervan overtuigd ben dat we nood hebben aan een grondige verandering. Ik probeer dit zelf  te doen door mijn eigen ecologische voetafdruk te verkleinen en mijn verhaal met zoveel mogelijk mensen te delen. Daarnaast engageer ik me bij organisaties zoals Voedselteams, Lets, Velt, 11-11-11 en anderen. Maar ook via politiek streef ik naar verandering. In de Gentse gemeenteraad is het ons al gelukt om enkele stapjes in de goede richting te zetten (hier  kan je wat meer lezen over mijn inbreng).
Ik sta op de vijftiende plaats voor het Vlaams Parlement. Ik ben enkel theoretisch verkiesbaar, maar ik sta op die lijst om er mee voor te zorgen dat we een derde Vlaamse zetel kunnen in de wacht slepen. Die gaat dan naar Sara Mathieu, mijn gewaardeerde collega in de gemeenteraad.

Wanneer ben ik tevreden? Als Groen een beter resultaat haalt dan vorige keer en als Sara naar het Vlaams parlement mag. Natuurlijk zal ik blij zijn met een goede persoonlijke score, maar dit is van minder belang.

Hoe kan je helpen?

    • Praat over de verkiezingen in je omgeving. Bekijk de programma’s van alle partijen en informeer je over de inzet van de verkiezingen.
    • Als je de campagne van Groen wil steunen, neem contact op met het dichtstbijzijnde Groen secretariaat 
    • Als je mijn campagne wil steunen dan kan je me het meeste helpen met mailadressen van mensen die in Oost-Vlaanderen wonen. Je kan ze zelf een mail sturen met deze link om in te schrijven op de nieuwsbrief.

PS1: Heb je toevallig nog een van mijn mini-affiches van vorige campagne liggen? Kijk hier hoe je die opnieuw kan gebruiken.

PS2: Op 13 mei (20u) geef ik een try-out van mijn nieuwe voorstelling ‘stop met klagen’ in het Groen salon (Kortrijksepoortstraat 272, Gent). Iedereen welkom, en de gerecycleerde mini-affiches zullen er klaar liggen.

PS3: Benieuwd naar de volgende nieuwsbrief? Schrijf je  hier in.