de nieuwe economie


fairphonefototInteressant nieuws van het front van de nieuwe economie. De Fairphone (waarover ik steeds tevredener ben) is nu bezig met de verdeling van de laatste stuks van de 25 000 exemplaren die gemaakt zijn. De oproep voor een tweede reeks (alweer verbeterde) smartphones leverde al meer dan 27 000 geïnteresseerden op! Binnenkort maakt Fairphone bekend wanneer ze de productie van de ‘second edition’ gaan starten. Wil je ook de overstap maken, klik dan hier, dan wordt je op de hoogte gehouden. Ik probeer ondertussen ook uit te zoeken of de stad Gent niet kan overschakelen op Fairphone’s, maar dat zal nog wat meer tijd vragen.

Onze nieuwe bank zet ook stappen vooruit. Ondanks een vreemde reactie van de Nationale Bank blijven de initiatiefnemers en aandeelhouders van New-B vastberaden om de droom van een transparante eerlijke bank waar te maken. Daarom verscheen gisteren in mijn mailbox een oproep om bijkomende aandelen aan te kopen. Ik heb meteen 100 euro gestort en stelde een uurtje later op een vergadering vast dat nog 3 andere mensen hetzelfde hadden gedaan. Dit wijst er op dat er een belangrijk draagvlak is voor deze bank. Het doel blijft om in 2015 een licentie te bekomen van de Nationale Bank. Dat de andere spelers wat zenuwachtig worden van de kracht van New-B blijkt duidelijk uit het artikel in Knack (zie hierboven).

Ik herhaal daarom graag nog even de oproep, waarbij New-B op zoek is naar een inbreng van 2,5 miljoen euro van coöperanten, naast de inbreng van professionele investeerders waarmee gesprekken bezig zijn. Wie reeds een aandeel heeft kan dit nu optrekken tot maximaal € 120 – klik hier.  Wie nog geen aandeelhouder is kan op deze pagina info vinden.

En zo kunnen we zelf een belangrijke rol spelen in de overgang naar een economie ten dienste van de mens, ter vervanging van model waar de mens in dienst van de economie leeft.

pré-campagne


Gisteren was het een item op radio 1; een aantal politieke partijen starten met hun pré-campagne en trekken daar behoorlijk wat geld voor uit. Het effect daarvan blijkt niet zo groot te zijn, dus ik ben alvast tevreden dat Groen niet mee doet met deze dure en niet zo ecologische marketingacties. 25 mei is trouwens nog ver.

Maar misschien moet ik wel eens beginnen nadenken over mijn persoonlijke pré-campagne. Ik heb me namelijk kandidaat gesteld voor een niet-verkiesbare plaats op de lijst voor het Vlaams parlement. Dat wil zeggen dat alle stemgerechtigden in Oost-Vlaanderen op mij kunnen stemmen, en dat de kans om verkozen te worden enkel hypothetisch is. Het is nog niet zeker dat ik een plaatsje op de lijst krijg – het pollcomitee is nog bezig met het samenstellen van de definitieve lijsten – maar het kan wellicht geen kwaad al wat voorbereidend werk te doen.

De reden waarom ik op deze lijst wil staan is simpel. Op dit ogenblik zijn er twee verkozenen uit Oost-Vlaanderen in het Vlaams parlement. Elisabeth Meuleman en Björn Rzoska. Deze mensen zullen op de eerste twee plaatsen staan en saraswatimaken een grote kans om verkozen te worden. Als we echter in de provincie een goede uitslag halen, dan zit een derde zetel er misschien in, en kan ook Saraswati Matthieu naar het parlement.  Sara is een gewaardeerde en gedreven collega in de Gentse gemeenteraad en zou een aanwinst zijn voor het Vlaamse parlement. Daarvoor ga ik dus campagne voeren, zorgen dat Groen een zo goed mogelijke score haalt en zo een derde zetel kan worden binnengehaald.

Over de campagnestrategie moet ik nog eens goed nadenken, maar een leuk filmpje of heel kleine affiche behoren natuurlijk tot de mogelijkheden. Het belangrijkste bij een campagne zijn natuurlijk mensen. Daarom ben ik op zoek naar medestanders die op een of andere manier mijn campagne willen ondersteunen.

Dus start ik vanaf vandaag met het verzamelen van namen van geïnteresseerden. Let wel, je hoeft daarvoor niet in Oost-Vlaanderen te wonen, want ook wie in Blankenberge of Bree woont kan mee helpen om de derde zetel in Oost-Vlaanderen binnen te halen. Nieuwsgierig hoe dit kan? Geef alvast je gegevens door en binnenkort krijg je meer info.

vervroegde stemming


Het belangrijkste nieuws over de gemeenteraad van gisteren is misschien wel dat de agenda is afgewerkt in 1 avond (van 18u tot 23u35). Daardoor hebben we vanavond onverwacht een vrije avond. Gezien de presentiegelden en personeelskosten is een avond minder vergadering  meteen goed voor een besparing van pakweg 10 000 euro.

Het grootste deel van de tijd ging naar de interpellaties en voorstellen van raadsbesluit. Via de interpellaties (die om onduidelijke redenen op de agenda staan onder de rubriek mondelinge vragen) worden politieke discussies uitgelokt (over Gas-boetes, spelende kinderen, plaatsgebrek voor dansscholen of het reglement voor straatmuzikanten). Deze mondelinge vragen zijn echter nog iets anders dan ‘het vragenuurtje’, dat voor de gemeenteraad en elke commissie plaatsvindt en waar eerder informatieve vragen en suggesties worden gedaan. Zo heb ik gisteren gevraagd aan de schepen van sport om bij loopwedstrijden de organisatoren te stimuleren om kartonnen in plaats van plastic bekers te gebruiken. Ik weet het, geen systeem veranderend voorstel, maar een heel klein stapje richting meer duurzaamheid.

De voorstellen van raadsbesluit zijn dan weer concrete voorstellen die ter stemming moeten voorgelegd worden. In principe komen die van de oppositie, maar daarom worden ze niet per definitie verworpen. Zo is het NV-A voorstel om een bepaling in het politiereglement rond spelende kinderen aan te passen unaniem goedgekeurd. Hun voorstel was dan weer gebaseerd op het protest van Groen rond diezelfde bepaling in het reglement in Merelbeke. Dat is nu eenmaal het politiek spel, waarbij partijen in stad A een beleid aanvallen dat ze zelf uitvoeren in stad B en vice versa.

Ik sluit af met een kleine oproep. Gent is namelijk genomineerd in de We Love Cities-campagne van het WWF (World Wide Fund for Nature). De inzet: de titel van Global Earth Hour Capital 2014 binnenhalen. Daarin is Gent één van de 34 genomineerde steden. Deze publiekscompetitie verloopt volledig via online sociale media en roept de inwoners van de steden op nog tot 20 maart 2014 hun liefde te betonen voor hun (duurzame) stad. Wie wil kan stemmen via www.welovecities.org/ghent en de stemknop ‘vote’ aan te klikken. Je hoeft er geen persoonlijke gegevens achter te laten.

stemvoorgent

nog meer eco-comedy


Zoals beloofd een verslagje van de nieuwe voorstelling ‘eco-diva’ van Veerle Malschaert. Dit weekend ging de voorstelling in première en dat mocht ik niet missen natuurlijk.

Bij de start van de voorstelling gaat Veerle meteen eens snuffelen aan het publiek – want te veel produktjes gebruiken is niet goed voor het milieu – en zo is de toon meteen gezet.

Met veel bravoure en een mooie jurk, die opbolt van de wegwerp plastic zakjes gaat ze uitgebreid in op de kwestie van het ecologische winkelen, met een behoorlijke hilarische beschrijving van hoe het er aan toe gaat in de Bio-planet. Het thema van de ingebouwde veroudering bij toestellen past ze even toe op haar vriend, wat voor de nodige herkenning zorgt bij het veerlemalschaerttpubliek.

Ze heeft her over haar eigen ervaringen als bewuste consument, de verleidingen van de solden en het wandelen in de natuur. Daarbij geeft ze aan wat lukt en wat niet lukt, en wordt de voorstelling nooit belerend. Tussendoor probeert ze duidelijk te maken dat minder vlees eten echt wel goed is voor het milieu, al is tofu dan weer een soort vlees voor mensen zonder tanden.

Zoals het blijkbaar bij stand-up comedy hoort zijn er redelijk wat uitweidingen over seks. Tijdens de onderhoudende voorstelling houdt ze ons regelmatig een spiegel voor, waarbij zowel de eco-fundi’s als de eco-onverschilligen regelmatig een veeg uit de pan krijgen. Het zal wel niet de bedoeling zijn dat iedereen na de voorstelling anders gaat leven, maar wie is goed wil lachen met het thema duurzaamheid kan ik deze show zeker aanraden.

En wie weet kom ik Veerle nog eens tegen in de eco-comedy cup… of bestaat dat nog niet?

diepgravende kwesties


IMG_20140125_123035Vandaag was het graafdag op alle fronten. Zo ben ik gestart met het ingraven van twee emmers ‘Bokashi’. Bokashi is de Japanse naam voor goed gefermenteerd materiaal. Het gaat dus om groenten- en fruitafval dat in een speciale emmer met de hulp van micro-organismen een proces van fermentatie heeft ondergaan.

Daarbij komt er vocht vrij dat – aangelengd met water – gebruikt kan worden als voeding voor planten. De gefermenteerde resten van groenten en fruit kunnen dan ingegraven worden en meteen als voedsel dienen voor planten. Bij dit proces komt ook zo goed als geen CO2 vrij, dit in tegenstelling tot het klassieke composteren. In het voorjaar is het de bedoeling een aantal plantjes op deze grond te planten om te testen of dit verschil maakt met grond waar geen Bokachi is in verwerkt. Hier kan je meer info vinden over deze methode. Het gaat trouwens om politiek gevoelig GFT aangezien een emmer afkomstig is van het kabinet van de schepen van milieu en klimaat. Wie weet, zorgt dit voor supergroentjes.

Iets later was ik alweer aan het graven, deze keer om de Reep open te maken. Dit is een oude Leie-arm die opnieuw zal blootgelegd worden. Aangezien de werken nogal lang aanslepen hebben enkele buurtbewoners via IMG_20140125_151455Facebook een actie opgezet om er dan maar zelf aan te beginnen. Gewapend met welgeteld 1 kadukke kruiwagen, 4 emmers en een twintigtal goedgeluimde maar totaal onervaren grondwerkers een hopeloze opdracht. Waardoor we meteen een groot respect kregen voor de duizenden arbeiders die in de 19de eeuw met dezelfde middelen kanalen uitgroeven.

Het ging om een louter symbolische actie dus, maar toch met een positief effect. Het project krijgt opnieuw aandacht en zal zowaar nu toch iets meer opschieten. De handen uit de mouwen steken levert meestal meer resultaat om dan jammeren om wat misloopt.

 

25 en 26 september


Een nieuwsje van het show-front dat je niet in Dag Allemaal zal lezen; ik kan alvast aankondigen dat de officiële première van ‘genoeg geklaagd’ gepland is voor donderdag 25 en vrijdag 26 september en dit bij De Vieze Gasten in Gent. Deze voorstellingen zullen georganiseerd worden ten voordele van een aantal Gentse organisaties, maar daarover later meer nieuws. De datum kan je nu al in je agenda noteren.

Ondertussen heb ik de voorstelling een tiental keer uitgeprobeerd, met overwegend positieve reacties. De volgende maanden komen er nog enkele try-outs – zo breng ik vanavond in Oostende voor het eerst een nieuw liedje (het heldenlied genaamd). Na honderden klimaatshows is het wel fijn om een nieuw verhaal te kunnen brengen, een verhaal dat aansluit op de onderstroom van sociale en ecologische verandering die steeds sterker aan het worden is. Bedoeling van mijn show is simpel, zorgen dat iedereen buiten wandelt als vurig activist, maar wel met een glimlach op het gezicht en mededogen in het hart. Meer moet dat niet zijn.

veerlemalschaertTrouwens, eco-comedy is een heus genre aan het worden, komend weekend gaat Veerle Malschaert in première (ook bij de Vieze Gasten) met haar programma ‘eco-diva’. Ik ga zeker kijken, een verslagje kan je hier ook verwachten. Ook Nic Balthazar trekt het Vlaamse land rond met zijn klimaatverhaal – al noemt hij zichzelf graag de meest deprimerende spreker ooit – dus misschien moeten we dit als eco-tragedie bestempelen.

In elk geval, we blijven moeite doen om duidelijk te maken dat er nog andere prangende kwesties zijn in deze wereld dan de vraag bij welke club waar Thorgan Hazard tegen een bal trapt.

arm Europa, arm Vlaanderen


Net nu heel duidelijk is dat we massaal moeten inzetten op de omschakeling naar hernieuwbare energie en een drastische vermindering van CO2 laten onze leiders het weer afweten.

Zo zal woensdag het nieuwe klimaatbeleid van de EU worden voorgesteld. Wat blijkt uit de teksten, dat de ambitie een stuk wordt teruggeschroefd en er geen dwingende doelstellingen worden voorgesteld voor de lidstaten. Een argument hierbij is dat de lidstaten financieel in slechte papieren zitten. Dat wil dus zeggen dat het redden van het casino-kapitalisme niet alleen de landen en burgers een hoop sociale ellende heeft bezorgd maar nu ook de middelen voor een klimaatbeleid onder druk zet. Enja, de verantwoordelijken voor de crisis zijn bankiers zoals die van Dexia die zichzelf nog maar eens een riante loonsverhoging hebben toegekend.

climate_chaos_cote_graph_2013Terug naar het klimaatbeleid, als Europa inderdaad de lidstaten nog vrijer laat wat betreft het invullen van de klimaatdoelstellingen dan ziet het er voor ons niet goed uit. Zo is Vlaanderen een van de slechtste leerlingen van de klas en wordt nu vooral ingezet met het aankopen ‘van schone’ lucht. Vooral de manier waarop de bevoegde minister Schauvliege haar beleid toch probeert goed te praten is behoorlijk beschamend. Wie dit even grondig wil bekijken raad ik dit artikel van BBL aan (en vooral het bijgevoegde document onderaan het artikel).

Naast de nodige verontwaardiging bij dergelijke berichten zorgt dit bij mij niet voor een gevoel van moedeloosheid. Maar eerder een opstoot van vastberadenheid om nog meer te kijken wat we zelf kunnen doen. Om nog meer aandacht te geven aan de vele mensen en groepen die vaak op lokaal vlak wél hun verantwoordelijkheid nemen en zich niet wegstoppen achter nep-argumenten. Mijn geloof in de goede wil van onze ministers om op lange termijn te denken smelt sneller dan de poolkappen, maar mijn overtuiging dat de verandering van onderuit zal komen groeit bij elke extra ton CO2.

Gentenaars doen het zelf


Het is niet dat ik burgers van andere steden jaloers wil maken, en het is ook niet dat er geen problemen meer zijn in Gent. Er zijn er nog heel wat die dringend aangepakt moeten worden. Maar er is toch iets interessant aan de hand in onze stad. Deze berichtjes van de voorbije dagen maken duidelijk waarover gaat.

De Reep is een oud stukje waterloop waarvan 10 jaar geleden is beslist om het terug bloot te leggen. Omdat de werken wat vertraging hebben zijn buurtbewoners in gang geschoten. Ze maakten een facebook groep met als titel ‘bij 1000 likes graven we de Reep zelf uit’. Ondertussen hebben ze meer dan 5000 likes en zal komend weekend gestart worden met de graafwerken (met de schop en in overleg met de stad).

Een andere groep burgers die onder de naam ‘Fiets van Troye’ reeds de leefstraten introduceerden pakken uit met een paar nieuwe ideeën. Zo zullen er deze zomer ‘bus-bakfietsen’ rondrijden waarmee tot 8 kinderen in een keer kunnen verplaatst worden.  Ook rond het mobiliteitsknelpunt aan de Dampoort beginnen burgers voorstellen voor een omslag uit te werken.

In de buurt van het station is dan weer een andere groep burgers in actie geschoten om de oude Cinema Rex te redden. Dit prachtig maar verwaarloosd gebouw zou een mooie bestemming kunnen krijgen voor culturele activiteiten. De actievoerders hopen net zoals bij Ledeberg doet het zelf en bij de Sint-Baafsabdij samen met de stad de verantwoordelijkheid op te kunnen nemen.

gentrepareertWat mobiliteit betreft is er nog meer op komst. Zo komt er een volwaardig nachtnet, krijgen autodeelsystemen zoals Cambio en Autopia financiële steun, komen er een pak fietsenstalling bij aan het Sint-Pietersstation en ook deelfietsen mogen we hier binnenkort verwachten (een groene schepen van mobiliteit blijkt wel te werken). Ook het idee van herstellen en hergebruiken wordt net als stadslandbouw door de stad opgepikt en ondersteund.

Volgens mij is dit de manier waarop in de toekomst steden zich zullen ontwikkelen. Mondige en actieve burgers die samen met de lokale overheid aan de slag gaan en stap voor stap ideeën realiseren met veel aandacht voor participatie en het terug innemen van openbare ruimte. Een trend die je trouwens overal kan zien en misschien duidelijk maakt dat in slechte tijden, het beste in de mens naar boven komt.

Angst


Zaterdag was ik bij de voorstelling ‘Angst ‘, een stuk geschreven door Stijn Devillé en gespeeld door Braakland/ZheBilding en de Queeste. De voorstelling is het vervolg op ‘Hebzucht’, een reconstructie van de financiële crisis.

angst‘Angst’ is politiek theater mét inhoud, maar tevens met alle ingrediënten van een klassiek drama. Het stuk gaat in op de nasleep van de financiële crisis in 2008, hoe de regering Dexia probeert te redden en wat daarvan de gevolgen zijn voor de mensen. Een hoogtepunt is de scène waar Michael Pas op schitterende wijze het hele verhaal van de piek-olie vertelt en de link legt tussen schuld en energie. Hij brengt een theatrale vertaling van dit nog steeds indrukwekkende filmpje van Jeremy Rifkin. Knap hoe een behoorlijk ingewikkelde kwestie zo op de planken wordt gebracht. En je voelt hoe in de zaal de angst voor wat komen zal tastbaar wordt.

Naast uitstekend acteerwerk en schitterende muziek zorgt ook de aanwezigheid van ‘het volk’ voor een extra dimensie. De hele tijd staan een veertigtal gewone mensen gewoon op scéne. Ze spreken niet, ze reageren bijna niet maar maken wel duidelijk wie de rekening betaalt van een systeem dat zich krampachtig vasthoudt aan de macht. Hun stille aanwezigheid laat voelen het machtspel tussen banken, de Europese instellingen en de politiek gevolgen heeft voor elk van ons. De achtergrondinfo kan je hier lezen.

Een beklijvende voorstelling dus die de volgende maanden het hele land doortrekt. Een absolute aanraden, waarbij je zelf ook als figurant kan meedoen. Op 2 april komt de voorstelling ‘Hebzucht’ naar Gent.

Stijn Devillé werkt nu aan het derde deel van de trilogie. Na ‘hebzucht’ en ‘angst’ is het dan tijd voor ‘hoop’. Zoals de laatste woorden van de voorstelling duidelijk maken. Je begrijpt dat ik reikhalzend uitkijk naar deze voorstelling.