enkele suggesties voor 2014


Nu het overal goede voornemens en wensen regent voeg ik nog enkele bescheiden suggesties toe. Je kan het beschouwen als tips voor gevorderden, namelijk voor die mensen die reeds minder vlees eten, de auto zoveel mogelijk laten staan en regelmatig tweedehandsspullen kopen (de tips verschenen ook in Frontaal van december).

1. Neem een pauze

Wat ik alvast geleerd heb de voorbije jaren is dat een beetje trager leven een goede zaak is. Voor jezelf, voor je voetafdruk en voor de wereld. Bijvoorbeeld kiezen om wat minder te werken maakt ruimte vrij om de tips die hieronder volgen toe te passen én geeft kansen aan mensen die niet aan een job geraken. Het is natuurlijk niet de bedoeling om je vrijgekomen tijd te gebruiken om te gaan shoppen, met uitzondering voor het uitvoeren van tip nummer 2.

 2. Koop thermisch ondergoed

ikzelf in mijn ondergoed (foto Gert Arijs)
ikzelf in mijn thermisch ondergoed (foto Gert Arijs)

Als het over isolatie gaat is er duidelijk een actie die schromelijk onderschat wordt. De eerste isolatielaag die je kan aanbrengen is rechtsreeks op je eigen lichaam in de vorm van thermisch ondergoed. Een kleine investering die ervoor zorgt dat de thermostaat met minstens twee graden naar beneden. Het geld dat je hiermee bespaart kan je meteen toepassen voor tip 3.

3. Wordt aandeelhouder

We willen allemaal een andere economie, wel, dan moeten we bereid zijn daar in te investeren. Dus kijk eens hoeveel geld je kan missen en wordt aandeelhouder. Niet om te speculeren, maar om sociale en ecologische initiatieven te steunen. Ik heb aandelen van het GEC, het strobureau, de Natuurfrituur, New-B, Energent en Ecopower. Binnenkort hoop ik ook een aandeeltje te kunnen kopen bij het Biogrondfonds. Heb je geen centen hiervoor ga meteen naar tip nummer 4.

 4. Ga in de politiek

Naast economische hefbomen kan je ook de politieke weg bewandelen. Want aan de kant blijven staan en klagen over de politiek levert ook niet veel op. Er zijn heel veel manieren om aan politiek te doen. Sluit je aan bij een van de vele actiegroepen die actief zijn om de samenleving te verbeteren. Je kan natuurlijk meedoen met verkiezingen en verkozen worden. Een beetje tot mijn verbazing merk ik dat je via die weg ook dingen kan veranderen. Kraantjeswater invoeren in het stadhuis, het aankoopbeleid verduurzamen of tonijnen redden. Zie je de vele vergaderingen niet zitten en ben je eerder praktische aangelegd dan is tip 5 wellicht beter geschikt.

 5. Doe het zelf

Je eigen oesterzwammen kweken, zelf je brood bakken, een compostbak in elkaar timmeren, je eigen tandpasta maken, je eigen benen gebruiken voor je verplaatsingen, zelf nadenken, je muts zelf breien, je fiets herstellen, vegetarisch broodbeleg maken of je dak met je eigen handen isoleren. Niks is beter voor je zelfvertrouwen en je ecologische voetafdruk concreet bezig zijn. In combinatie met tip 6 wordt het nog veel leuker.

 6. Doe het samen

Het is mooi om zien hoe in overal mensen en groepen zich organiseren om samen voedselteams te organiseren, een eigen lokale munt te runnen of auto’s te delen. Een speelstraat of buurtfeestje organiseren, samen appelsap persen of een stukje natuurgebied beheren zorgt voor meer goed gevoel dan drie dagen Disneyland. Deze vormen van samen iets doen vermenigvuldigen het effect van je persoonlijke actie en hebben een positieve invloed in je buurt. Maar niet vergeten, als je veel samen doet besteedt je best ook aandacht aan actie 7.

 7. Verzorg je lijf

Dagelijks actie voeren of in een strijdkoor zingen dat is allemaal goed en wel, maar pas op voor de burn-out van de activist. Neem dus regelmatig wat tijd om niks te doen of even te gaan wandelen – mediteren kan ook geen kwaad. Geef je lichaam gezond en echt voedsel, adem diep en vermijd te veel suiker en vet. Laat de verlokkingen van de voedingsindustrie aan je voorbijgaan. Het fijne is, alles wat goed is voor je lijf – zoals stoppen met vlees eten of meer de fiets gebruiken – is automatisch een stap vooruit voor de wereld. De manier waarop je naar de wereld kijkt maakt ook een groot verschil, daarom tenslotte tip nummer 8.

8. Stop met klagen

De verleiding is natuurlijk groot. Er zijn zoveel uitdagingen en bedreigingen, er zijn zoveel bedrijven, politici en burgers die schandalige dingen doen. Het punt is alleen, door te klagen over al die anderen verandert er niks, hooguit zal je jezelf even een beetje beter voelen. Daarom ben ik grote voorstander van deze spreuk van onze Chinese vriend Confusius: “het is beter een kaars aan te steken dan te klagen over de duisternis”. (en wat mij betreft dan liefst geen paraffine kaars maar eentje van was, geoogst uit de bijenkast op het buurtcentrum)

En bij deze wil ik iedereen bedanken die regelmatig een kijkje komt nemen op deze blog. Dank zij jullie reacties en suggesties leer ik elke dag hoe we samen meer impact kunnen hebben. Tot volgend jaar.

met de rode duivels in thermisch ondergoed


Ik beschouw mezelf helemaal niet al een lid van de grote groep BV’s die de televisieschermen teisteren, maar als kameraad Dimitri Leue me belt om mee te gaan voetballen kan ik niet nee zeggen.  Na de hele leuke tournee die ik met Dimitri, Jonas Van Geel en Antoon Officiers is het altijd fijn om deze mensen nog eens terug te zien.

Maar gisteren was er dus een ‘gala-wedstrijd’ tussen BV’s en ex-rode duivels, waarbij ik in de goal mocht staan. Ik was ooit een behoorlijk goede keeper, al is het hoogtepunt van mijn carrière zo’n 35 jaar geleden, dus dat zou nog wel moeten lukken. Het ging over een wedstrijd op kunstgras georganiseerd door een niet nader genoemd tapijtenmerk. Aangezien ik niet over het geschikte tenue beschik heb ik via een oproep bij Lets en keepershandschoenen op de kop kunnen tikken. Ik was een uurtje voor de match in de sportzaal en toen ik vertelde dat ik mee kwam spelen met de BV’s mocht ik zonder problemen naar de kleedkamer. Al vroegen de mensen aan de kassa zich vertwijfeld af wie ik dan wel mocht wezen.

In de kleedkamer zaten een heleboel bekende mensen die ik – bij gebrek aan TV – wel niet ken. Gelukkig stelden ze zichzelf voor, Guga Baul, Stan Van Samang, Kobe Ilsen (die ooit bij mij is komen douchen), Niels Destadsbader en later ook Dimitri Leue, Jonas Van Geel en niemand minder dan Matthias Schoenaerts. Ik ga niet beschrijven wat ik na de match heb gezien maar het was van een heel ander niveau dan Kris Peeters in zijn onderbroek.

Na het aankleden gingen we wat opwarmen, en ik moet zeggen dat ik na tien minuten al bekaf was. Aangezien naar de bal duiken op kunstgras best pijnlijk kan zijn had ik me goed aangekleed met een loopbroek en keepersbroek en trui (die waren daar voorzien) en eronder natuurlijk… thermisch ondergoed. Spelen op zo’n klein veldje met 6 tegen 6  is wel heel wat anders dan in het ‘echt’.  Het gaat bijzonder snel en zenuwachtig, en de bal blijft maar komen. Ik was dan ook behoorlijk aan het zweten van het springen, vallen en lopen.

Duivels2000De tegenstanders waren niet van de minsten, mensen als Danny Boffin, Danny Veyt, Yves Van der Haeghe, Filip De Wilde en Wesley Sonck en nog enkele anderen. Zelfs wie voetbal niet volgt zal sommige van die namen misschien wel kennen. Over de match zelf kan ik kort zijn. Na een minuut of vijf stond het al 4-0, voor de rode duivels wel te verstaan. Daarna hielden ze zich een beetje in, maar aan de rust was het 12-4 of zoiets. Ja, af en toe kon ik een bal tegenhouden, maar meestal vlogen ze langs mij gewoon het doel in. Maar het was wel fun.

Na de rust besloot men de keepers even te wisselen, wat mij de kans gaf de BV’s dichterbij te laten komen waarbij de match eindigde met 22-20 (ongeveer). Na de wedstrijd kwam Filip De Wilde me wat tips geven, dat had hij wel beter op voorhand gedaan. Terwijl nadien mijn collega’s BV’s de hele tijd op de foto moesten met fans (vooral kinderen eigenlijk), kon ik rustig bekomen met een pintje. Ik was al blij dat ik het avontuur zonder kleerscheuren ben doorgekomen.  En een schouderklopje van Matthias Schoenaerts of Wesley Sonck maakt veel goed natuurlijk. Of Dimitri me nog zal vragen om mee te spelen weet ik niet, maar voor andere projectjes zal hij me wel vinden.

 

 

de mensen van goede wil…


Terwijl het gisteren even leek dat er sprake was een nationale ramp – het bancontact netwerk liet het even afweten – bijna moest het leger ingezet worden om opstanden in de kiem te smoren, gaat alles dezer dagen zijn gangetje.

De koning doet een woordje, iedereen koopt veel te veel eten en nutteloze geschenkjes – al mogen we nooit vergeten dat zo’n 20% van de bevolking gewoon het geld niet heeft om aan dit feestje mee te doen.  Ook het het Music for Life spektakel is zo goed als afgelopen. Uiteraard is het mooi om zien hoe mensen en groepen zich inzetten voor een hele resem goede doelen, al begrijp ik de kritische kijk van mijn broer (in het filmpje hieronder). Want dezelfde mensen die zich ingezet hebben voor een dierenasiel zullen wellicht zonder probleem straks mishandelde eenden en varkens eten. De vele mensen die enkele (tientallen) euro’s geven voor Artsen zonder grenzen zullen wellicht een veelvoud uitgeven aan nog meer elektronica en huishoudtoestellen.

Maar cynisme helpt ons ook niet vooruit… laat ons het positief bekijken, en dan zien we toch dat mensen op zo’n moment nog allen de capaciteit hebben om zich in te leven en genereus te zijn. Daar zullen we in de toekomst nog veel nood aan hebben. Fijn kerstfeest iedereen!

19 LIM helden


Deze dagen loopt het experiment van OKRA af waarbij 19 senioren zelf een jaar lang Low Impact zijn gaan leven. Het gaat om vrijwilligers die op deze manier als ambassadeur bij de vele lokale groepen van OKRA langs gaan en tevens hun belevenissen delen via een blog.

screenikvinddeaardeVoorbije week hadden we een afsluitende vergadering waarbij ik toch wel onder de indruk was van de inspanningen van deze mensen. Tijdens het jaar heeft geen enkele van de vrijwilligers afgehaakt (er is er zelfs een bijgekomen, want ze waren eerste met 18).

Ze hebben aanpassingen gedaan aan hun woning, zijn vegetarisch gaan eten, hebben de auto weggedaan, zijn zelf gaan tuinieren, en organiseerden fietsvakanties. Mia gaat regelmatig met enkele vriendinnen met emmer en borstel naar de tramhalte om die schoon te maken – gevolgd door het samen drinken van een pint. Maar naast de positieve impact op hun ecologische voetafdruk is er ook heel wat veranderd in de manier waarop ze naar de wereld kijken.

Zo vertelde Yolanda dat ze bij alles wat ze doet bewust is van de mogelijke impact. Ivo bekijkt de kranten en het nieuws op  een andere manier en stelt vast hoe belangrijk de milieuthema’s geworden zijn. Fred had eerst wat schrik van het minder vlees eten maar voelt zich nu gezonder dan ooit.

Tenslotte hebben deze mensen ook impact op hun omgeving. Bij zowat honderd lokale trefpunten hebben ze hun verhaal gedaan, heel wat media hebben hun verhalen opgepikt en het thema is een gesprek geworden bij familiefeesten. Ter afronding van dit jaar heeft OKRA extra magazine uit, wat je ook via deze link kan downloaden. (vanaf pagina 10 staan de getuigenissen van de LIM-vrijwilligers).

Volgens jaar werkt OKRA nog verder rond dit thema en komt er nog een tweede luik bij rond energiebesparen. Hiervoor zijn een veertigtal mensen opgeleid die met verschillende workshops het Vlaamse land rond trekken. Je begrijpt dat ik tevreden ben dat ik aan dergelijke initiatieven kan meewerken.

Volgend project is misschien het vinden van een 10-tal ministers die een jaar lang Low Impact willen gaan leven.

een andere bril


Voor ik lezers te veel begin te vervelen met saaie verslagen van saaie vergaderingen wil ik melden dat straks een boeiend filmpje volgt!

Maar voor de volledigheid: de resterende hoofdstukken zijn gisterenavond afgewerkt en na in totaal 14 uur en 15 minuten besprekingen is het meerjarenplan goedgekeurd met 33 stemmen voor en 14 tegen. Die uitslag wisten we natuurlijk al voor het debat zou aanvangen. Maar goed, zo werkt politiek blijkbaar.

Maar even genoeg navelstaarderij. Daarom dit interessante filmpje waarbij we een mooie spiegel krijgen van onze beschaving.

de MeerJarenPlan marathon


stadhuisgentDeze week zijn bij ons in de Gemeenteraad de besprekingen aan de gang van het meerjarenplan 2014-2019. Daarin zijn de financiële krijtlijnen voor de volgende zes jaar uitgetekend, en voor een groot stuk de beleidskeuzes want die zijn uiteraard afhankelijk van de centen.

Ter info, de voorbije twee weken zijn in zes commissievergaderingen per schepen de begrotingen al aan bod bekomen. Nu gaat het over de bespreking en goedkeuring van het totale plan. De eerste avond is voorbehouden voor de grote speeches. Voor geïnteresseerden, hier het verloop van maandagavond:

  • 18u; het vragenuurtje wordt afgewerkt
  • 19u; start van de zitting, enkele praktische punten worden afgehandeld.
  • 19u15; een inleiding van de Burgemeester op het MJP met een toelichting bij de belangrijkste politieke keuzes.
  • 19u25; een toelichting door de schepen van Financiën, Christophe Peeters, waarin hij vooral de context toelicht, zoals het nieuwe opgelegde boekhoudmodel, de verminderde inkomsten en de economische situatie.
  • 19u50; Siegfried Bracke mag als fractieleider van de grootste oppositie partij NV-A (9 zetels) het debat openen. In een uitgesponnen betoog stelt hij dat zijn fractie dit akkoord niet zal goedkeuren.
  • 21u: we krijgen even pauze om te bekomen van dit exposé van 70 minuten.
  • 21u15; Veli Yuksel van de CD&V brengt een ingekorte en afgezwakte versie van de visie van vorige spreker en besluit dat ook zijn fractie (4 leden) het plan zal wegstemmen.
  • 21u48; Vlaams Belang fractieleider (3 zetels) Johan Deckmyn neemt het woord en besluit na bijna een uur dat ze dit niet zullen goedkeuren.
  • 22u40; Na de oppositie is het de beurt aan de meerderheid. Als eerste neemt Sami Souguir (Open VLD, 9 zetels) het woord. Hij verdedigt het akkoord.
  • 22u53; Dirk Holemans (Groen, 10 zetels) neemt over, en houdt een pleidooi ten voordele van het meerjarenplan.
  • 23u16; Als laatste mag Anne Schietekatte (Sp-a, 16 verkozenen) het akkoord verdedigen. Ze heeft genoeg aan 12 minuten.
  • 23u28: De burgemeester neemt even het woord om op enkele elementen te antwoorden.
  • 23u33: Christophe Peeters mag als schepen van financiën de eerste avond van het debat afsluiten.

De zitting wordt geschorst om 23u37. Iedereen die kan tellen weet natuurlijk al dat het MJP zal worden goedgekeurd, maar zover zijn we nog niet.  De debatten gaan verder op dinsdagavond.

We starten om 19u met nog een kwartiertje antwoorden en aanvullingen op het debat van gisteren. Om 19u18 start de echte bespreking van het MJP. Op voorhand moesten alle raadsleden doorgeven op welke punten ze willen tussenkomen. In de lijst staan 477 doelstellingen en actiepunten. In totaal zijn 145 tussenkomsten zijn voorzien (soms worden er wel enkele samengenomen, als eenzelfde raadslid tussenkomt op dezelfde hoofd strategische doelstelling). Ik heb twee tussenkomsten gevraagd, en sta in de lijst op plaats 16 en 140.

Voor wie nog aan het volgen is, nadat alle tussenkomsten zijn gemaakt voor een hoofd strategische doelstelling mogen de betrokken schepenen antwoorden. De doelstellingen kan je hier nog eens bekijken. De bespreking verlopen als volgt;

  • HSD 1: van 19u18 tot 21u13 (met erna een korte pauze)
  • HSD2: van 21u26 tot 21u54
  • HSD3: van 21u55 tot 23u37

Hier besluit de burgemeester na een kort overleg met de fractievoorzitters de zitting te schorsen. Er zijn 3 van de 9 HSD’s besproken, en daarnaast staan er nog een hele reeks punten op de gewone agenda. Vanavond starten we om 18h met de derde en laatste avond. Bedoeling is dat we dan alles afwerken, dus een lunchpakket en slaapzak meenemen is misschien geen slecht idee. Wie graag in de warmte zit is welkom, de temperatuur is er rond de 25 graden…

Mazurka Clandestina


IMG_1034Zondag was ik toevallig getuige van een fijne verrassing. Toen ik langs het Sint-Pieters station fietste hoorde ik vrolijke muziek. Ik wou wel eens kijken wat er gaande was en zag daar een behoorlijke groep  mensen aan het dansen.

Even navragen leerde me dat het ging over een ‘Mazurka Clandestina‘. Een eenvoudig concept; een aantal mensen roepen via de sociale media een dansfeestje bij elkaar. Er is muziek (geen bar of drank) en gedurende enkele uren kan iedereen die zin heeft mee doen.

Naast het plezier van de dansers was ook opvallend hoe vele wandelaars en treinreizigers even halt hielden en met een glimlach op het gezicht keken naar het vrolijke gebeuren.

Soms – of misschien meestal – zijn het dergelijke onverwachte zaken die je dag kleur geven. Dit kost geen geld en  nauwelijks energie, er is geen overlast of afval mee gemoeid en dansers en toeschouwers maken een mooi moment mee. Wat mij betreft mag er elke dag wel ergens een Marzurka Clandestina zijn.

Kris Peeters in zijn onderbroek


Zondag was er dus de winterloop in Gent, en bij dat soort gelegenheden ben ik er graag bij. Toen ik me in de kleedkamer aan het klaarmaken was kwam er nog iemand binnen met een vriendelijke ‘goedendag allemaal’ en een stem die ik meteen herkende. Inderdaad onze minister-president kwam zich in dezelfde kleedkamer omkleden. En ja, zoals dat gaat bij mannen die hun looptenue aandoen, op een bepaald moment sta je in je onderbroek. Pas op, verwacht geen pittige details over wat ik te zien kreeg, en uiteraard heb ik geen foto’s gemaakt van dit uniek moment.

Ik heb Kris Peeters echter wel aangesproken (eenmaal hij aangekleed was natuurlijk). Nadat ik me had voorgesteld crevistlopenvertelde ik dat ik wel graag eens een babbeltje met hem wou doen. Jammer genoeg ging dit niet vertelde hij, want hij moest de meteen de vijf kilometer lopen. In de gang kwam ik nog een oude bekende tegen, Hilde Crevits (we hebben ooit samen in de sofa van Marcel Van Tilt gezeten). Ze wist ondertussen dat ik verkozen was in Gent, maar ze zei wel dat het voor de verkeerde partij was.

Tja, als je kijkt naar het milieubeleid van onze Vlaamse minister is wel duidelijk dat daar echt het leefmilieu wordt gered. Joke die 8 000 hectaren bos erbij tovert zonder een boom te planten, die schone lucht koopt in het buitenland en hier vergunningen geeft aan nutteloze shoppingcentra en die er niet in slaagt de Europese milieurichtlijnen te implementeren. Dus ik vermoed dat Hilde bedoelde dat het milieuprogramma van de CD&V inderdaad wat aangescherpt kan worden in ik daarom beter bij hen zou zitten. De Groenen zijn toch al groen genoeg of zoiets.

Maar goed, ik heb genoten van de halve marathon. Al merkte ik in de kleedkamer achteraf dat dit niet perse zo’n milieuvriendelijk sport is. Want daar zijn de lopers bezig over New York dat toch wel lastiger is dan Barcelona, maar dat er blijkbaar wel een toffe marathon in Tokio is. Jammer genoeg stond ik niet onder de douche met Kris Peeters, want die was al lang vertrokken voor nog een wedstrijd in Wilrijk. Toch beter dan Tokio.

magie van het samenspel


Je hoeft geen schrik te hebben dat ik hier ga beginnen met concert recensies, maar voor één keer kan ik het niet laten. Donderdag had ik namelijk het voorrecht het concert van Osama Abdurasol in de Centrale te kunnen bijwonen. Osama kreeg er de jaarlijkse cultuurprijs van de stad Gent, en dat is meer dan terecht. Hij is een Irakese vluchteling die nu dertien jaar in Gent woont en heel diverse muzikale projecten heeft opgezet. Hij speelt de ‘qanun’ een soort laptopharp en doet dit op bijzondere wijze.

Het gaat me vooral over de gedachten die bij me opkwamen als ik de verschillende muzikanten hoorde samenspelen. Mannen en vrouwen die met veel geduld en oefening hun talent hebben geoefend en dit dan delen met een volle zaal. Mensen die helemaal opgaan in wat ze doen en daarmee een magische wereld creëren die al de rest even doet vergeten. Muzikanten die genereus, met plezier en humor muziek maken die recht naar het hart gaat. Mensen die samenwerken en delen, naar elkaar luisteren en op elkaar inspelen. Op zo’n moment besef je waartoe wij in staat zijn. Als ieder vanuit zijn talent, vanuit zijn diepste wezen een bijdrage levert ontstaat er kracht en schoonheid. Als we nu zo eens naar onze wereld kijken, zou dit geen verschil maken?

(het filmje vat niet voldoende de magie van het concert maar heeft je een idee van het instrument en de stijl)