arm Vlaanderen, arm Joke


Eigenlijk heb ik een beetje te doen met Joke Schauvliege. Als je ziet hoe ze haar ‘zelfstandig’ genomen beslissing moet verdedigen door in elk zin het woord ‘objectief’ en ‘experten’ binnen te smokkelen, waarbij ze tegelijk massa’s objectieve gegevens van experten negeert.  Kijk naar haar lichaamstaal terwijl ze zegt dat 4 kilometer extra file op de ring ‘een zeer kleine impact heeft op het milieu’. Let op haar ogen als ze haar ingestudeerde zin blijft herhalen dat ‘1 miljoen extra wagens slechts aanleiding zal geven tot 1 dag extra overschrijding van de fijn stof normen in 1 straat’. Voel haar schaamte als ze beweert dat haar beslissing de beste is voor het milieu. Zie haar onzekerheid als ze beweert dat haar beslissing door de Vlaamse regering is gedragen.

Ze is tenslotte een radertje in een complexe machine gedreven door machtige mannen die op zoek zijn naar meer macht en geld. Wellicht is ze daarom gekozen als minister van 2 domeinen waar ze nauwelijks deskundigheid in heeft. Want dat maakt het des te makkelijker om zo iemand het vuile werk te laten uitvoeren. Ik dacht nog eventjes dat ze misschien een eigen mening zou hebben, dat ze misschien zou durven in gaan tegen de pletwals van de projectontwikkelaars. Maar dat is ijdele hoop gebleken.

Het hele dossier is een triestige uiting van het gebrek aan visie van de regering van Kris Peeters. Deze beslissing toont dat ondanks de vele mooie beweringen rond duurzaamheid en Vlaanderen in Actie deze regering vast zit in oude ideeën rond ondernemen en welvaart. Dat ze zich hebben laten rollen bij de onderhandelingen rond het saneren van het gebied in Machelen. Dat ze beslissingen neemt die totaal in tegenstrijd zijn met de intenties die ze rondbazuinen (bijvoorbeeld rond kernversterkend beleid en beperken van winkelcentra buiten het centrum). Een regering waarbij innovatie niet meer wil zeggen dan dat een ordinair megawinkelcentrum plots een beleveniscentrum wordt genoemd.  Een regering die het algemeen belang en de lange termijn impact aan de kant zet om grondspeculanten hun winst te laten maken heeft voor mij geen geloofwaardigheid meer.

(het moest er even uit, want ondanks alles ben ik er redelijk zeker van dat Uplace er nooit zal komen. Vooreerst krijgen we nu jarenlange juridische procedures en ten tweede mogen we de volgende jaren nog een paar schokken verwachten die een dergelijk mega-project totaal onzinnig maken)

dadelen


Aangezien de Euro niet zijn beste tijden meemaakt kan het geen kwaad nog een paar andere munten achter de hand te houden.  Daarom was ik gisteren bij de lancering van een nieuwe munt. Deze bovenlokale complementaire munt wil vooral de transitie ondersteunen en vertrekt van de vaststelling dat er op veel plaatsen allerlei boeiende initiatieven bloeien die op verschillende manieren werken aan verandering.

De bedoeling is nu dat deze mensen die bezig zijn met diverse vormen van transitie elkaar kunnen versterken en ondersteunen door middel van deze nieuwe munt. Daarbij kan ik bijvoorbeeld beroep doen op de netwerken, de kennis en de expertise van tientallen andere mensen. Ik hoef er niks voor te betalen, maar ik moet tegelijk mijn ervaring en kennis ter beschikking stellen van de andere leden van het netwerk. Concreet verbinden de Dadelaars zich ertoe om op die manier 8 dagdelen per jaar te Dadelen.

Gisteren is bij de lancering vooral nagedacht over de manieren waarop Dadelen zou kunnen helpen om veranderingen te versterken en ik heb toch enkele interessante mogelijkheden ontdekt, waarbij ik door het Dadelen wellicht meer resultaten kan boeken. Een plan is bijvoorbeeld om het netwerk te gebruiken om een groep opinie-makers te bereiken en er op die manier voor te zorgen dat binnen de media de aandacht voor andere manieren van kijken en denken toeneemt.

Het moet allemaal concreet gemaakt worden, maar dat er gisteren ruim 60 mensen zijn opgedaagd voor dit initiatief wijst er al op dat er veel aan het borrelen is, en het wel is nuttig zou kunnen zijn deze borrelende potjes bij elkaar te brengen. Dit zou wel eens een paar pittige gerechten kunnen opleveren. Op deze site kan je alvast meer informatie vinden.

weg met wegwerp


De kwestie van het zwerfafval en sluikstorten blijft actueel, zo zijn de stadsparken en recreatiedomeinen de voorbije dagen overspoeld door massa’s bezoekers die meestal ook weer massa’s afval achterlaten.  Zo klaagt de beheerder van de Blaarmeersen  terecht over het gebrek aan burgerzin. Het blijkt trouwens zo te zijn dat hoe groter het evenement (en dus hoe anoniemer de bezoeker zich voelt) hoe groter de kans dat mensen hun afval gewoon op de grond gooien. Zelfs al zijn er voldoende vuilnisbakken vlakbij.

Dit aanpakken via boetes of via werkstraffen (een park opruimen bijvoorbeeld) is op zo’n evenementen moeilijk haalbaar en als je ziet waar er overal afval te vinden is zou dit een gigantische inzet van parkwachters en of politie vergen. Het doen via preventie lijkt een andere piste. Stel dat er statiegeld zou gegeven worden op blikjes en pet-flessen, om nu maar twee van de meest voorkomende recipiënten te noemen. En dan gaat het niet over 10 cent ofzo, maar bijvoorbeeld een halve euro. Dan worden die producten al een pak duurder, wat op zich geen slechte zaak is. Stel dat je op redelijk wat plaatsen automaten hebt waar je deze recipiënten kan inwisselen voor geld (zoals ik die o.a. in Zweden heb gezien). Zelfs al zijn er mensen die rijk genoeg zijn om hun blikjes nog steeds weg te gooien, wellicht heb je dan anderen (kinderen) die een extra cent wel kunnen gebruiken en verzamelaars worden van dit leeggoed.

Dit zou misschien wel kunnen werken voor een aantal gevallen, maar het probleem zit ook dieper. Het heeft te maken met waarden en met mentaliteit Zo vinden de meeste rokers het normaal om hun sigarettenpeuk gewoon op de grond te gooien, op straat, op het perron of in het gras. Een grondige verandering van cultuur is natuurlijk niet evident, en zal er wellicht niet komen door campagnes en filmpjes (hoe goed ook bedoeld). Wellicht komt het respect voor de natuur er pas als we de rekening gepresenteerd krijgen voor alles wat nu fout loopt. Als het dan maar niet te laat is.

gemiste kans


In Gent loopt momenteel TRACK, een kunstervaring doorheen de hele stad. Christina Hemauer en Roman Keller zijn een artiesten duo die al jarenlang werken rond de thema’s van olieafhankelijkheid en klimaatverandering.  Tijdens Track wordt hun ‘The Postpetrolistic Internationale’ regelmatig opgevoerd.

Zij zijn ook de makers van de boeiende documentaire: “a road not taken”. Daarin vertellen ze het verhaal van de zonnepanelen en zonneboilers die president Carter op het witte huis liet plaatsen in mei 1979.  Hij was zich ten volle bewust van de olieverslaving van de Amerikanen en wou er iets aan doen.  Zodra Reagan aan de macht kwam zijn de panelen weggehaald en kon de olie-industrie weer op beide oren slapen.

Een van de talloze voorbeelden waar om diverse redenen het verkeerde pad is gekozen. Ik vermoed dat de volgende generaties wel veel vragen zullen stellen bij de vele kansen die we ondertussen verkeken hebben om tijdig de problemen aan te pakken.

jammer…


Bij dit warme weer doe ik mijn looptochtjes bij voorkeur ’s morgens. Dan loop ik een stukje langs de Schelde naar het Damvallei meer. Heel mooi, mocht het niet zijn dat sommige mensen natuur zien als een goedkoop containerpark.  Zoals hier bijvoorbeeld. Dan vraag ik me toch af hoe dit werkt. Hoe mensen ertoe komen om  verschillende zakken vuilnis in de koffer te laden en dan rond te rijden om ze te dumpen op een mooi plekje. (ik ga er vanuit dat dit niet door fietsers is gedaan)

Kunnen of willen ze geen vuilniszakken betalen? Is er geen huisvuilophaling in de straat waar ze wonen, of vergeten ze altijd de zakken buiten te zetten. Willen ze de stad proper houden en dumpen ze het afval daarom in de vrije natuur? Of zijn ze boos op alles en iedereen en is dit hun manier om wraak te nemen?

En wat zal er nu gebeuren? Zullen vrijwilligers van Natuurpunt dit opruimen of de stadsdiensten van Destelbergen? Zal het afval daar weken blijven liggen, naar de bodem zinken? Zullen stukjes plastiek in de maag van eenden en vissen terecht komen? Zal de politie een proces verbaal opstellen en proberen te achterhalen van wie het afval is – misschien zit er nog een geadresseerde envelop bij het afval. En stel dat de daders een boete krijgen, zullen ze dan plots modelburgers worden? Of gaan ze de volgende keer zorgen dat er geen sporen meer in de zakken zitten?

Ik weet het niet. Het maakt me boos en verontwaardigd, maar vooral verdrietig. Het toont hoe mensen helemaal losgekoppeld zijn van de natuur die uiteindelijk de basis is van alle leven. Iemand een voorstel hoe we de verbinding terug kunnen maken?

 

de tuin in


De zon is er weer, en dat merk ik aan mijn plantjes die buiten en voor het raam flink aan het groeien zijn. Het is wel wat werk om ze van voldoende water te voorzien (en maar hopen dat de regenwater voorraden nog een tijdje voldoende zijn), maar nu al kan ik dagelijks van de eigen sla eten (en de peterselie) Binnenkort verwacht ik tomaatjes, courgetten, paprika’s en als alles goed gaat ook bloemkolen en broccoli uit eigen tuin!

Liefhebbers van ecologische sier- en moestuinen kunnen trouwens volgend weekend volop aan hun trekken komen. Dan zijn het de jaarlijkse ‘open-tuinen’ dagen van Velt. De Velt-afdeling waar ik lid van bent stelt ook enkele tuinen open. Zelf ga ik  langs gaan bij Griet en Stefan, die niet enkel een ecologische moestuin hebben maar ook een lage-energiewoning.  Dat de aandacht voor moestuinen (ook in de stad). Zo zijn er vorige week 5000 starterskits ter beschikking gesteld van Brusselaars die zelf willen starten met hun moestuintje en worden verschillende projecten rond gezamenlijke tuinen opgezet en worden groenten gekweekt op het dak van de Albertina bibliotheek. Geef toe, er is nog hoop!

levensgevaar


Kijk eerst even dit filmpje (of een klein stukje ervan)

Deze beelden zijn gefilmd door de fietsersbond op 22/03/2012, tussen 17u10 en 17u29. De fietsers in dit filmpje hebben allemaal groen licht, alleen beseffen sommige automobilisten dit niet, omdat het verkeerslicht voor de fietsers voor hen niet zichtbaar is. De wegbeheerder (gewest) ontvangt reeds sinds 2003 klachten van de Fietsersbond over deze situatie maar vindt geen oplossing voor het probleem. Er zouden herinrichtingswerken aan dat kruispunt gepland zijn voor binnen 12 jaar, maar overheidsplanningen kennende wordt wat wellicht 20 jaar of meer.

Dat zulke aanslepende gevaarlijke toestanden eigenlijk niet kunnen is duidelijk. Dus organiseerde de fietsersbond gisteren een actie. We waren met een twintigtal mensen die tijdens de momenten waarop het groen was rustig over het zebrapad wandelden. Niks illegaal én onder het toeziend oog van de politie. Redelijk wat chauffeurs ondergingen gelaten de extra wacht minuut, maar ik schrok toch van sommige reacties. Hoe groter de auto en hoe mannelijke de chauffeur hoe heviger. Opgestoken middenvingers, getoeter, het gaspedaal induwen of ons uitschelden, dat kregen we vaak te verduren terwijl we gewoon ons recht gebruikten om over te steken als het groen is voor voetgangers en fietsers.

Beetje beangstigend om te zien hoe mensen in hun auto toch wel kunnen veranderen in behoorlijk opgejaagde en soms agressieve wezens. het is warm, ze hebben een zware werkdag achter de rug (vermoed ik), zitten in hun stilstaande auto die makkelijk 160 per uur kan en ze willen kost wat kost vooruit. Een auto brengt niet steeds het mooiste in de mens naar boven

papierloze verkiezingen?


Je ziet ze in Gent (en op vele andere plaatsen) al hangen, de grote affiches met de koppen van kandidaten voor de gemeenteraadsverkiezingen. Vooral CD&V en Open-Vld pronken hier volop met hun kopstukken.  Een reportage op Volt toont dat het maar zeer de vraag is of zoiets wel zin heeft   (hier nog te bekijken) en bij dit alles vraag ik me af hoe het zit met de ecologische gevolgen van de komende verkiezingen. Want er zijn niet enkel de ontelbare affiches, maar ook folders, brochures, advertenties, gadgets en zoveel meer materiaal dat de volgende maanden zal ingezet worden.

Ik ben ook kandidaat en vraag me af hoe het mogelijk is het anders te doen. Zo heb ik aangegeven dat er geen ‘kop’affiches van mij mogen gedrukt worden, maar ik kreeg wel al 200 visitekaartjes (samen 310 gram 100% gerecycleerd papier) en wellicht komen er ook persoonlijke kaartjes om campagne te voeren. Maar er is nog meer natuurlijk. Zo zijn we nu bezig met het bussen van 130 000 kranten in alle bussen van Gent. Dit is een totaal gewicht van 2730 kilogram.  Het gaat om recyclage papier bedrukt in de waterloze drukkerij EPC in Lokeren, maar toch nog goed voor 13042 kilogram CO2.  (ongeveer zoveel als 1 gemiddelde Belg per jaar).  Je kan nog zeggen dat ik daar 1/16de van moet voor mijn rekening nemen aangezien ik één van de zestien kandidaten van Groen ben.  Dus 815 kilogram CO2 voor deze krant alleen al, wat ongeveer gelijk staat met een vliegtuigtrip naar Valencia H/T…

En er komen de volgende maanden nog flink wat drukwerken. Ik heb de partij nog niet kunnen overtuigen om voor een papierloze campagne te gaan, en dat is te begrijpen. Er zijn ook een pak mensen die je niet kan bereiken via internet. Maar zelf ga ik niet in een dubbeldekker van Wevelgem naar Deurne vliegen om verlieslatende luchthavens te promoten, ik ga geen aanstekers of petjes uitdelen met mijn naam op, en ik ga in elk geval voor de kleinste verkiezingsaffiche van het land. Eentje van 20 vierkante centimeter.

(binnenkort maak ik trouwens mijn strategie bekend voor een ‘onzichtbare’ campagne, je hoort er nog van)

feesten voor verandering


Nog een fris idee vanuit Frankrijk: wasmachinedelen! En dat samenwerken loont mag ook blijken uit de resultaten van de oproep rond bezwaarschriften voor de verbrandingsoven in Kampenhout. Het openbaar onderzoek is afgelopen en hier is het resultaat: 25.501 bezwaarschriften zijn er verzameld! Met dank aan iedereen die meegewerkt heeft. Nu eens kijken of ik een antwoord zal krijgen op het bezwaarschrift dat ik heb ingediend.

En graag nog een aankondiging/uitnodiging. Michael Holt is een Canadees muzikant. Hij trekt door Europa van 6 juni (Stockholm) tot 22 juli (Reykjavik) met een reeks ‘huisconcerten’. Hij brengt een programma van muziek en liederen rond transitie, en begeleidt zichzelf op piano. Met zijn concerten wil hij mensen warm maken voor lokale verandering en transitie en gewoon leuke feestjes opzetten in deze soms barre tijden.

Op 27 juni is Michael bij mij te gast (de kwartvleugel is net gestemd) met volgend programma
vanaf 18u: pot luck party, iedereen brengt iets lekker (veggie) te eten mee wat we samen delen.
vanaf 19u30: het transitie concert
vanaf 21u: een gesprek over transitie in Gent en de stad die we dromen.

Er zijn 9 dergelijke huisconcerten in Vlaanderen, dus kijk hieronder maar eens of hij ook in jou buurt komt. Een aanrader voor iedereen die op zijn manier bezig werkt aan een rechtvaardiger en duurzamer samenleving. Goed om energie en inspiratie te tanken en bondgenoten te ontmoeten.

June 23 Tervuren, Belgium – House concert-salon with Transition Tervuren (http://www.tervuren.transitie.be)

June 24 Bruge, Belgium – House concert-salon at Laurent & Nicole’s

June 25 Brussels, Belgium – Potluck dinner and house concert-salon at Sam & Salla’s with guest speaker Ralph Böhlke from local Transition group

June 26 Onze-Lieve-Vrouw-Waver, Belgium – Grand piano restoration inaugural concert with Spencer The Rover

June 27 Sint-Amandsberg, Belgium – Potluck dinner and house concert-salon at Steven’s with speaker from local Transition initiative

June 28 Gent, Belgium – House concert-salon at Lucie Evers’, who will start a conversation on sustainability in Gent

June 29 Vissenaken, Belgium – Barn concert-salon at Heleen’s with folks from local Transition initiative

June 30 Sint Truiden, Belgium – House concert-salon at Chambre D’amis with speaker from local Transition initiative

July 1 Gentbrugge, Belgium – Potluck lunch, concert, and conversation about urban agriculture at Ellen’s with folks from Transition Gent

Meer info over zijn tournee: http://www.transitionnetwork.org/projects/transition-culture-tour

Hier alvast een voorproefje: