muziek als hefboom


Ik ben alvast tevreden dat het hier toch een beetje geregend heeft. De regentonnen zijn alweer halfvol, al vrees ik dat het voor de boeren nog veel meer zou moeten regenen.

Maar even iets anders. Binnenkort start het festivalseizoen (of wellicht is het al begonnen), en daarover kreeg ik volgend berichtje doorgestuurd van Peter (waarvoor dank).

Met Morrissey staat op donderdag 4 augustus een grote naam op het podium van de Lokerse Feesten. Om de ster te strikken komen de organisatoren wel tegemoet aan een van zijn eisen: er zal die dag uitzonderlijk geen vlees verkocht worden op het festivalterrein. Geen paardenworst en beenhesp dus, maar wel ‘een gamma aan lekkere veggie-snacks’.

Morrissey werd in de jaren tachtig wereldberoemd als zanger van The Smiths, een van de invloedrijkste Britse bands ooit.
Als overtuigd vegetariër wil Morrissey niet dat er vlees wordt verkocht op de plaatsen waar hij optreedt. De Lokerse Feesten hadden al heel lang een oogje op Brit en gingen daarom in op zijn opmerkelijke eis. ‘Heel wat mensen gaan af en toe eens een dagje vegetarisch en 1 dag tijdens 10 dagen Lokerse Feesten het eens zonder ‘vlees’ stellen doet allicht aan ieders gestel deugd. Onze eigen eetstands zullen die dag een gamma aan lekkere veggie-snacks verkopen. De eetkramen buiten het festivalterrein blijven bij hun traditionele aanbod’, klinkt het.

Geef toe, een straffe stoot van die meneer. Dat er nog artiesten zijn die het zonder vlees prima doen bewijst ook volgend filmpje van Moby. Ik zou zeggen, komaan Lady Linn en Eddy Wally stel ook je eisen als je ergens gaat optreden!

Voor de liefhebbers, volgend weekend heb ik zelf ook een mijn eerste ‘festival’ van het seizoen. Op zaterdag mag ik met de Show optreden op het Vestrock festival in kader van hun Verstrock University.  Misschien moet ik maar eens proberen de andere sprekers ook te zien, zo zal Marc Van Montagu het hebben over transgene gewassen en Arnold Van Huis over het eten van insecten. Zou dat dan mogen van Morrissey?

 

duitsland – gidsland


Het echt goede nieuws komt vandaag uit Duitsland. En dan wil ik het niet over de komkommers hebben maar over de beslissing om volledig en onherroepelijk de kernenergie vaarwel te zeggen. Een combinatie van groeiend protest bij de bevolking, de aanhoudende problemen van Fukushima en een sterke groei van de sector van de hernieuwbare energie maakt deze beslissing mogelijk. Eindelijk een keuze die niet in het voordeel is van de machtige kernlobby en tegemoet komt aan de terechte verzuchtingen van heel veel mensen.

Aangezien ik de voorbije weken heel wat politici heb horen verkondigen dat Duitsland het model moet zijn (op economisch vlak) hoop ik dat er evenveel enthousiasme is om op vlak van energie deze beslissing te volgen.  Wat Duistland kan moet België ook kunnen. En voor mij is het niet zo belangrijk wanneer de laatste kerncentrale nu precies dicht gaat maar dat er een duidelijk keuze komt voor energiebesparing en hernieuwbare energie. Laat ons hopen dat onze Belgische politici daarvoor voldoende moed hebben!

de aardappeloorlog


We kunnen verwachten dat de volgende dagen menig woordje zal gesproken worden over de actie in Wetteren. De actievoerders van het Field Liberation Movement hebben daar een proefveld met genetisch gemanipuleerde aardappelen onbruikbaar gemaakt. Ik kon er niet bij zijn, anders was ik misschien wel een kijkje gaan nemen.

De bedoeling van de beweging was in de eerste plaats de discussie rond GGO’s aan te zwengelen. Daar zijn ze zeker in geslaagd omdat je  in de berichtgeving vooraf hun standpunten te horen kreeg. Op hun site is trouwens een goed uitgewerkt dossier te lezen dat heel duidelijk maakt welke bedenkingen ze hebben bij GGO”s. Voor mij was het evengoed geweest mochten de 300 mensen daar ter plekke verder actie gevoerd hebben zonder het veld te betreden. Want nu zullen de media vooral deze beelden laten zien en zal de discussie gaan over de actievorm, eerder dan over de inhoud.

Ik heb het persoonlijk ook niet voor GGO’s ‘ (ze zijn niet echt nodig, zorgen voor afhankelijkheid en meer ongelijkheid). Meer in detail zal je morgen mijn mening kunnen lezen via MO* (de link komt hier ook morgenvroeg).

En persoonlijk heb ik dus ook sympathie voor de vaak jonge mensen die het probleem aankaarten. Al vrees ik deze keer dat het effect wel eens omgekeerd kunnen zijn. Nu kunnen de wetenschappers (en bedrijven achter de wetenschappers) zich als slachtoffer opstellen, en zal er stoere taal gesproken worden over recht op onderzoek enzovoort. De grote discussie over welk soort landbouw we willen zal wellicht daardoor ondergesneeuwd geraken.

Toeval of niet, persoonlijk heb ik ook last van een of andere actievoerder. Toen ik deze morgen naar mijn tomaten- en courgettenplanten ging kijken bleek er een aantal verdwenen te zijn. Al snel werd duidelijk dat ze in de regenton zijn gekieperd. Ik heb de meeste planten kunnen redden en de regenton heb ik moeten reinigen en leegmaken. Nochtans staat er bij mijn tomaatjes geen groot bord!

observaties uit Keulen


Ik heb in mijn vorig leven redelijk wat internationale conferenties meegemaakt. Deze week heb ik gemerkt dat een aantal zaken anders zijn, een aantal blijven hetzelfde. Ziehier de trends in de wereld der internationale conferenties.

1. hoe zwaarder de titel, hoe lichter de inhoud. We hebben hier een minister en één echte Engelse Lord gehoord. Wel, het waren ongeveer de meest slaapverwekkende momenten.

2. voor redelijk wat mensen is de laptop/iphone/ipad/… een verlengstuk van het lichaam geworden. Heel wat mensen zitten continu te surfen tijdens workshops en lezingen. (zoals ikzelf nu terwijl deze vervelende Lord bezig is)

3. vliegen hoeft niet meer. Zo zagen we hier een speech van een kerel uit Buthan die via Skype te zien en te horen was en op een ander scherm zijn presentatie kon laten zien

4. de participatieve technieken nemen de macht over. Jammer genoeg vraagt het werken met post-its, flappen, open-space en andere nieuwe technieken toch een beetje kennis van zaken.

5. zonder visitekaartjes ben je niks. Hier noemen ze het business-cards. Regelmatig kreeg ik zo’n kaartje toegestopt van een wildvreemde. Toen ik zei dat ik daar niet aan meedeed was de verrassing groot. Maar met een ouderwetse stylo kan je ook een mailadres noteren natuurlijk. Dat was voor velen een ontdekking.

6. op elke conferentie kom je dezelfde types tegen. Degene die het woord vragen om een vraag te stellen en dan zelf een hele theorie verkondigen. Of degenen die een vraag stellen waarvan het antwoord net is gegeven.

7. beleefdheid is grenzeloos. zelfs de meest onbenullige of onbegrijpelijke input wordt door de moderator als ‘great’ of ‘fantastic’ omschreven.

8. de pauzes zijn de belangrijkste momenten, want dan kan je met mensen praten (zonder een moderator die om de twee minuten fantastic roept) en ideeën uitwisselen. De beste conferenties zijn dus die met de langste pauzes.

de oogst


Zo, eindelijk eens een rustige dag thuis na een paar drukke dagen met veel contacten in input. Tijd om de oogst van websites, folderjes, naamkaartjes enzovoort eens door te nemen en wat interessante dingen door te geven.

In de workshop over ‘visualisatie van duurzaam leven’ was ik erg onder de indruk van een klein filmpje uit de Verenigde Arabische Emiraten rond de ecologische voetafdruk. Je moet weten dat de VAE het land is met de hoogste voetafdruk per persoon ter wereld. Via skype kregen we te horen dat men daar nu iets wil aan doen, onder andere met dit filmpje:

Deze site is ook wel interessant, je kan er een heleboel verschillende korte ‘sketches’ bekijken die een mogelijk beeld geven van een duurzame toekomst. Francois Jegou van ‘Solutioning’ gaf daarmee aan op welke manier ze mensen laten nadenken over de toekomst.

Een andere interessante input kwam uit Australië, Rachel Botsman gaf ons een uiteenzetting over Collaborative Consumption. Een mooie naam voor een hele reeks initiatieven zoals Letsen en Spullen delen. Rachel was wegens zwangerschap niet aanwezig in Keulen, maar via internet kregen we een prima uitleg. Zeker de  moeite om haar site en een van haar filmpjes te bekijken.

Een bijzonder moment was ook de life conferentie met Dascho Karma Ura. De man die in Buthan bezig is met het Bruto Nationaal Geluk. Terwijl hij achter zijn laptop zat ergens in Buthan presenteerde hij het verhaal van de voetafdruk met toch wel een boeiende toelichting van hoe ze het geluk meten en welke relaties ze allemaal vinden bij hun onderzoek. Zo blijkt dat het beter is om alleen te zijn dan gescheiden, en dat boeren hun geluk danig wordt verstoord door de aanwezigheid van wilde dieren waardoor ze s’ nachts vaak hun velden moeten bewaken. Niet echt te veralgemenen naar hier dus. Wat uit hun onderzoek ook bleek is dat een goed evenwicht tussen slapen, werken en vrije tijd erg belangrijk is. De formule waarmee je gelukkigst bent is: 38% van de tijd werken, 34% slapen en 36% vrije tijd. (dit idee werd netjes geïllustreerd door de man naast mij die in slaap was gevallen tijdens deze lezing). Belangrijkste punt is echter dat de regering van Buthan bij al hun beslissing een ‘toets’ uitvoert om te kijken of de maatregelen bijdraagt tot het algemeen geluk.

De prijs voor de meest spectaculaire lezing ging naar Alan Atkisson. Wat deze Amerikaan precies doet is met niet duidelijk maar hij bracht een geanimeerd verhaal over de gevaren van exponentiële groei en het belang van halvering. Hij deed het zowaar met enkele liedjes die door het publiek werden meegzongen. Op zijn blog kan je zijn verslagje zien over de conferentie (met foto van Dasho Karma Ura)  hier lees je meer over de boeken en activiteiten van Alan Atkisson.

Tijdens de tweedaagse kon je ook een aantal stands bezoeken met allerlei ecologische producten en toepassingen. Origineel vond ik in elk geval de stekkerstop van Nika Rams, een jonge Duiste ontwerpster. Hieronder het beeld, en omdat ze mijn verhaaltje ook leuk vond heb ik een exemplaartje gekregen.

kruisbestuiving


Ik ben op weg in de trein naar Antwerpen voor de conferentie met Constanza, maar nog even twee korte berichten.

Vandaag lanceert EVA de Donderdag Veggie dag in Brussel. Daarvoor is een hele campagne opgezet samen met het Brussels gewest, te bekijken op de gloednieuwe  ‘Jeudi Veggi’ site. En aangezien Brussel en Wallonië nu officieel een federatie vormen wil dat zeggen dat Donderdag Veggie dag nu een nationale campagne is (of maak ik een denkfoutje).

En tegelijk lanceert Green vzw een tweetalige versie van de site Good Planet van Yann Arthus Bertrand. GoodPlanet.be heeft als Mission Statement het Belgische publiek sensibiliseren en stimuleren om weloverwogen en actief aan milieubescherming te doen en in harmonie met de aarde en zijn bewoners te leven. GoodPlanet.be wil op een realistische en optimistische wijze ecologie in het hart van ieders bewustzijn planten. Alstublieft.

Samenwerken over (taal)grenzen is misschien moeilijk voor politici, gelukkig dat organisaties en burgers hier wel het goede voorbeeld kunnen geven.

(ps: het zeer goede artikel van Kris De Decker over de energiefietsen heb ik uiteraard al gelezen en ik ben helemaal akkoord met zijn stelling)

duurzaamheidsindigestie


Gisteren was er iets mis met de internetverbinding hier, maar vandaag lukt het wel om een kort verslagje te schrijven. Over een paar interessante projecten en sites zal ik het later nog hebben, nu enkele eerste indrukken.

De conferentie is deel van een Europees project rond ‘duurzame levensstijlen voor 2050′. Er zijn zo’n 350 aanwezigen, zowel mensen uit organisaties, van bedrijven, van overheden en losse individuen. Gisteren was ik één van de 40 (!) sprekers die een praatje van 10 (!) minuten mocht maken. Een beetje kort maar afgaand op de reacties viel het wel in de smaak. (vooral omdat redelijk wat mensen erg theoretische verhalen brengen)

Het is hier een afwisseling van plenaire sessies, lezingen, speeddatings en workshops. Jammer genoeg is niet alles van de dezelfde kwaliteit. Ik heb ook het gevoel dat er vooral gedacht wordt over de ‘vergroening’ van de samenleving in plaats van de transitie van de samenleving.  Zoals meestal op dergelijke gebeurtenissen zijn de koffiepauzes het meest interessant omdat je dan met boeiende mensen van gedachten kan wisselen.

De organisatoren doen hun best om alles hip en groen te maken. Met in elk geval lekker vegetarisch eten. Maar om nu speciaal een energie-opwekkende dansvloer te moeten aanslepen is ook wat van het goede teveel. Ik heb nu eens bekeken hoeveel zo’n vloer opwekt. Welnu, als er twintig mensen staan te dansen is de opbrengst tussen de 50 en 100 watt. Dat is niet echt veel, als je weet dat ik met dit met de energiefiets gemakkelijk op mijn eentje kan leveren.

Verder valt op hoe vaak het woord ‘substainable’ hier valt en te pas en te onpas gebruikt wordt. Iedereen en alles lijkt hier wel duurzaam. Ik denk dat ik er na vandaag even genoeg zal van hebben. (van het woord wel te verstaan)

donder in Keulen


Zo, ik heb de voorbije dagen de koelkast leeggegeten en de stekker uitgetrokken, mijn mailbox leeggemaakt en de plantjes buiten en in huis extra regenwater gegeven. Ik ben een paar dagen weg naar Keulen, om er zelf een kleine presentatie te geven maar vooral om inspiratie op te doen.

Een indrukwekkende reeks sprekers (waar ik mezelf niet  bij reken) gaat er in op alle mogelijke aspecten van duurzaam leven. De bedoeling is om ervaring uit te wisselen en modellen te bedenken voor een duurzame manier van leven en ondernemen in 2050. Er zijn workshops, lezingen, presentaties en dergelijke meer en gezien het voorbereidende mailverkeer ziet alles er pico bello voorbereid uit. En aangezien Keulen makkelijk bereikbaar is met het openbaar vervoer wou ik er toch bij zijn.

Dit is in elk geval de ideale voorbereiding voor het praatje dat ik donderdag in Antwerpen mag brengen. Zeker nog een aanrader voor wie die avond in de buurt is! Of ik vandaag en morgen rechtstreeks verslag vanuit Keulen zal uit kunnen brengen is afhankelijk van tijd en internetverbindingen, maar trouwe lezers zullen hier in elk geval als eerste de nieuwe ideeën kunnen lezen