nog meer acties


Als lid van de optimistenbond krijg ik regelmatig een mail met enkele wijze gedachten. Dit is wat er vandaag te lezen stond, van een zekere Omraam Mikhaël Aïvanhov. (ken ik niet persoonlijk)

“Je kunt mensen versteld doen staan met je kennis, dat is echter niet genoeg om ze te transformeren. Kennis is uiteraard een machtig middel: ze verlicht het verstand en verschaft goede argumenten, maar daar blijft het bij. Ook al zullen de mensen geïnformeerd zijn, ook al zullen ze je goed begrijpen, het is helemaal niet zeker of ze erdoor in beweging komen. Om hen zover te krijgen moet je hun je geloof en je liefde overbrengen. Want geloof en liefde bezielen, stimuleren, het zijn levende krachten.
Ten opzichte van de moeilijkheden van het leven blijft iemand die alleen maar over kennis beschikt zwak, angstig, besluiteloos. Terwijl degene die liefheeft, die overtuigd en enthousiast is, blijft doorgaan zelfs zonder veel te weten; hij overwint de obstakels en sleept de anderen mee.”

Iemand die met hart en ziel (en ook wel kennis) een verschil maakt is bijvoorbeeld Alexia Leysen. Met haar actie ‘dagen zonder vlees‘ is ze erin geslaagd heel wat mensen te stimuleren om wat minder vlees te eten. Kijk maar eens wat dit heeft opgeleverd: zo’n 3400 vleeseters schreven zich effectief in via de website om wekelijks hun vegetarische dagen op te geven. Gemiddeld at men zo’n 4,3 vegetarische dagen per week. Dat is dus 14 620 maaltijden zonder vlees! Omdat velen blijkbaar niet wisten dat ze zich via de website dienden in te schrijven, ligt het werkelijke aantal deelnemers waarschijnlijk een heel pak hoger. Kijk ook eens naar de reacties van de deelnemers. Daaruit blijkt dat veel deelnemers nu ook op langere termijn hun vleesconsumptie willen minderen. Daarnaast heeft  de actie heel wat media-belangstelling opgeleverd. Mooi en voor herhaling en navolging vatbaar!

En via verschillende kanalen kreeg ik nog oproepen om dit ook nog even te publiceren. Binnen 1 dag zal de EU vele natuurgeneeskundige geneesmiddelen verbieden, waardoor meer mensen gedwongen worden om medicatie van de grote farmaceutische bedrijven te gebruiken, hetgeen voor de industrie zeer winstgevend is.

De EU-Richtlijn werpt een barrière op voor alle natuurgeneeskundige medicijnen die minder dan 30 jaar op de markt beschikbaar zijn — waaronder nagenoeg alle Chinese, Ayurvedische en Afrikaanse traditionele medicijnen. Het is een draconische maatregel die de farmaceutische industrie steunt en duizenden jaren aan medische kennis negeert.

Er is dringend een massale oproep nodig tegen deze Richtlijn. Samen kunnen we de EU Commissie onder druk zetten om deze Richtlijn te corrigeren, en kunnen we onze nationale regeringen aanzetten om te weigeren deze Richtlijn te implementeren. Ook kunnen we met ons appel gewicht in de schaal leggen bij een gang naar de rechter. Onderteken de petitie hier, stuur deze e-mail door naar iedereen, en laten we 1 miljoen stemmen verzamelen om de natuurgeneeskunde te redden. Wie er nog een andere visie over wil horen kan ook dit nog even lezen.

En nu we toch bezig zijn, wie de Duitse druk tegen kernenergie nog wat wil opvoeren kan hier ook tekenen.

lovemaetender


Gisteren ben ik naar de première gegaan van Lovemeatender, een Belgische film rond de problematiek van het vlees. De film toont hoe onze consumptiegewoontes zijn veranderd en wat de wereldwijde gevolgen zijn. Zowat alle thema’s komen aan bod. De impact op onze gezondheid, het dierenleed, de gevolgen in het Zuiden, de afhankelijkheid van de boeren hier, de impact van de subsidies, vervuiling van water en lucht, de invloed op het klimaat. Heel wat deskundigen wereldwijd geven hun visie op een van deze aspecten, afgewisseld met soms wel wrede beelden uit de vleesindustrie. Rode draad is een oude boer uit Frankrijk, André Pochon die op een schitterende manier via zijn persoonlijk verhaal de brede verbanden legt. Een mooie mens die vol overtuiging de mistoestanden van de bio-industrie aan de kaak stelt.

Toch is het geen radicale film tegen het eten van vlees op zich. Twee boodschappen komen boven drijven. Ten eerste moeten we met zijn allen drastisch onze vleesconsumptie verminderen. Ten tweede moeten we af van de bio-industrie en kiezen voor biologische en kleinschalige productie. Zeker een aanrader voor wie nog niet zo vertrouwd is met het thema. De film komt ook in de bioscopen. Als je ernaar toe gaat, probeer dan iemand mee te nemen die helemaal niet bezig is met de impact van vlees.  Via hun site kan je ook info opvragen om zelf een vertoning te organiseren op school of in je vereniging.

Verder blijf ik veel reacties krijgen op de bandenkwesties. Ik ben een beetje verrast door het medeleven voor de SUV-gebruikers. Alsof het grote slachtoffers zijn die nu niet meer rustig kunnen slapen. Mijn punt is dat we als samenleving keuzes moeten maken. Zo is iedereen ondertussen akkoord dat we roken in publieke plaatsen verbieden. Het is duidelijk dat roken schade oplevert – ook aan niet-rokers – en dus nemen we daar maatregelen voor. Je kan dit ook stigmatiseren van een groep noemen, en sommige rokers voelen dit ook zo aan. Maar we weten dat rijden met een SUV ook schadelijk is (vooral voor de niet SUV-rijders), dus zouden we als samenleving maatregelen moeten nemen, bijvoorbeeld deze wagens verbieden in de stad. En aangezien politici niet geneigd zijn om daar maatregelen rond te nemen kan ik sympathie tonen voor de actievoerders. Net zoals ik sympathie heb voor mensen die het asielbeleid aanklagen door zich vast te ketenen aan de ingang van een asielcentrum of mensen die in bootjes de Japanse walvisvaarders hinderen. Of mensen die zich in Duitsland op de sporen leggen om kerntransporten tegen te gaan.  Of het illegaal filmen van dierenmishandeling in slachthuizen. Zelfs al worden deze acties steevast als vandalisme of illegaal worden bestempeld. Ik ben zelf niet zo straf in dat soort acties (ik ben er wellicht niet moedig genoeg voor), en ik zou liever hebben dat alles via positieve acties in orde komt. Toch zijn het vaak de illegale acties die zaken in beweging zetten.

Wie de moeite wil doen zich te verdiepen in hetmobiliteits onderwerp kan ik ‘de file voorbij‘ van Kris Peeters aanraden.

ruimte voor morgen


Ik zal vandaag een positieve actie voorstellen, want andere vormen  blijven veel reactie uitlokken :-). Het begon op de radio deze morgen toen de resultaten werden besproken van een enquête over ruimtelijke ordening bij 1000 Vlamingen. Hun is gevraagd hoe ze willen dat Vlaanderen er uit zou moeten zien in 2050.

En kijk, zo bleek dat de meerderheid vond dat we meer in steden moeten gaan wonen en er voor zorgen dat het resterende platteland niet verder wordt  volgebouwd. Mensen willen ook dat wonen, werken en winkelen veel dichter bij elkaar wordt georganiseerd én dat voorrang moet gegeven worden aan fietsers en voetgangers boven de auto! (dus dan zijn we in elk geval van de SUV in de stad af)

Mensen zijn bereid om kleiner te gaan wonen en 60% van de ondervraagden wil dat de steden autovrij worden. En nu maar hopen dat de beleidsmakers rekening houden met deze toch wel duidelijke keuzes. Want ondertussen is de Vlaamse overheid bezig om de investeringen in het openbaar vervoer te verminderen en zijn er plannen om extra te investeren in wegen.

Je kan trouwens via deze site zelf de test eens doen. Aan de hand van een aantal vragen krijg je te horen in wat soort stad of regio je liefst zou wonen. Het zal wel geen toeval zijn dat ik uitkom op Freiburg. Via dezelfde site kan je zelf je suggestie achter laten over leefbare steden en het gebruik van ruimte. Dus een oproep om zelf je rol als burger op te nemen en je stem te laten horen.

Straks is er nog een positieve actie in Gent. Bij slagerij Aula zullen vandaag – donderdag, veggiedag – voor een keer vegetarische producten te koop zijn. Ik hoorde onlangs dat het niet zo goed gaat met de zelfstandige slagers. Wel meteen een voorstel om hun klanten beter te bedienen; zorg voor een vegetarisch alternatief in de toonbank.

wat is crimineel?


Er zijn heel wat reacties op de vraag of het laten leeglopen van banden van SUV’s een goede manier is om actie te voeren. Je kan de vraag ook wat breder bekijken, want het gaat er om wat we als ‘crimineel’ gedrag beschouwen, en hoe we omgaan met dat gedrag.

De actie rond de SUV’s in Antwerpen krijgt snel een stempel van ‘vandalisme’ of ‘crimineel’. En volgens de gangbare wetten zal dit wel kloppen. Maar is het niet even crimineel dat 40% van het geproduceerde voedsel wordt weggegooid? Of begaat iemand die voor een weekendje naar New-York vliegt om te shoppen geen misdaad aangezien dit aantoonbare schade aanricht aan andere mensen? Wat te denken van het feit dat de rijkste 500 mensen evenveel bezitten als de 412 miljoen armsten samen…

De tendens om ‘eigendom’ te beschermen heeft veruit de overhand gekregen op het beschermen van het ‘gemeenschappelijk goed’. In de VS (waar dat soort tendensen zich extremer tonen )  zijn in de staat California meer dan 300 mensen tot levenslang veroordeeld omwille van winkeldiefstallen! Waar zitten de topmannen van BP die verantwoordelijk zijn voor een van de grootste milieurampen in de VS? Wat is er gebeurt met de bedrijfsleider van Bophal, wat zal er gebeuren met de verantwoordelijken die testresultaten hebben vervalst in Fukushima? Om nog te zwijgen van de honderden toplui die belastingen ontduiken, milieuwetgeving omzeilen en werknemers uitbuiten? Krijgen ze ook een stempel van crimineel of vandaal? Zullen ze ooit veroordeeld worden?

Het voorstel van Bruno zou in elk geval een stap in de goede richting zijn. Hij stelt suggereert een logaritmisch stijgende belasting voor wagens (en wat mij betreft voor alles) op basis van energiegebruik, schade, grondstoffengebruik enzovoort.  Dit wordt rijden met zo’n SUV misschien 4 keer duurder dan nu.

Met als risico dat de rijksten dit dan nog meer als statussymbool gaat  bekijken en zonder morren de meerkost gaan betalen. En voor die groep is af en toe een platte band misschien toch een goed actiemiddel.

pasen en platte banden


Hier ben ik weer. De toestand van mijn vader is terug in de goede richting aan het evolueren. Een beetje vreemd allemaal. Zaterdag kregen we te horen dat het nog een kwestie van dagen is en vandaag spreekt dezelfde dokter over een ‘miraculeuze verrijzenis’. Geen enkele wetenschap, ook niet de medische, is foutloos, en deze keer is dat uiteraard goed nieuws. Ik heb dit weekend dankbaar gebruik gemaakt van mijn gsm en twee keer een auto van iemand anders geleend om naar het ziekenhuis te rijden.  Op zo’n moment doet de ecologische voetafdruk er niet veel toe.

Tussendoor heb ik ook gelezen over de actievoerders in Antwerpen die een aantal SUV’s hebben plat gezet. Natuurlijk kan je vragen stellen bij dit soort acties, maar persoonlijk heb ik er wel sympathie voor. Uiteindelijk is er geen blijvende schade, zijn er geen gewonden gevallen. De opmerking van een verontwaardigde 4×4 eigenaar dat het toch niet kan dat ‘er aan privé-eigendom geraakt wordt’  is toch een beetje zwak. Want wiens eigendom is de zuivere lucht dan? En het gevoel om veilig te kunnen fietsen op straat? Of de opwarming van de aarde met alle gevolgen van dien? Want uiteindelijk zorgt het gebruiken van deze energieverslindende wagens voor veel meer schade dan het laten leeglopen van een band.

Ik krijg vaak de indruk dat mensen die veel vliegen, of rijden, of energie verspillen het gevoel hebben dat ze het recht hebben om te levenskwaliteit van anderen op het spel te zetten. Ze kunnen het betalen, so what? En als de overheid het niet aandurft om deze auto’s uit de stad te bannen, of om vliegreizen te belasten, dan kunnen we nog honderd petities tekenen. Een bepaalde groep mensen trekt er zich niks van aan. Dus misschien moeten we zoeken naar creatieve en geweldloze manieren om daar aandacht voor te vragen. Nieuwe vormen van burgerlijke ongehoorzaamheid zijn gezien de ernst van de situatie toch wel te verantwoorden.


beste mensen,

Ik was er toch niet bij gisteren op de betoging. Onverwachte familiale omstandigheden hebben de weekend plannen overhoop gegooid. Het zou kunnen dat het hier de volgende dagen wat rustiger zal zijn op deze blog.

paasbetoging


Zondag ben ik van de partij in Brussel op de betoging tegen kernenergie. In Nederland waren er zo’n 8000 betogers, dus vind ik dat we maar best niet onderdoen.

Pasen is misschien dan wat een rare dag om te betogen, maar dit is toch een ernstige kwestie. Als blijkt dat minister van lopende zaken Leterme op de veiligheidsconferentie eigenlijk zegt dat we niet zonder kernenergie kunnen is duidelijk dat er andere belangen spelen. We hebben kernenergie nergens voor nodig, we kunnen de uitstap zoals voorzien zonder probleem aan. En niemand zal zonder stroom komen te vallen.

Zo’n 55 000 mensen hebben ondertussen de petitie getekend, wie het nog niet gedaan heeft: hier is de link. Een sterke publieke opinie kan wel degelijk impact hebben kijk maar eens naar wat in Duitsland gebeurt waar de druk zo groot is dat geen enkele politicus nog durft kernenergie te verdedigen.

We kunnen trouwens ook maar best hopen dat onze buurlanden zo snel mogelijk hun keuze voor kernenergie in vraag stellen. Onderstaand kaartje maakt duidelijk dat we omsingeld zijn door reactoren. Dus mensen, eerste samen eitjes rapen met de kinderen, en dan naar Brussel voor een kernvrije toekomst voor dezelfde kinderen!

de waskwestie


Naar aanleiding van mijn bezoek aan P&G – waar Lien een interessante reactie op had – heb ik  iets nieuw ontdekt. Na afloop kreeg ik een flacon wasproduct met als titel: ‘Excel Gel Ariel met Actilift’. Ik kreeg dit met de boodschap dat dit nog een manier was om energie te sparen doordat het product op 15° wast.

Ik was tot hiertoe met ofwel Ecover, of EM (Whipe en Clean)  of  wasnoten, en soms een combinatie van twee van deze middelen. Daarbij was ik bijna steeds op 30°.   Ik dacht ook dat het geschenkje voor mij niet zo nuttig was omdat ik ervan uitging dat mijn machine niet lager dan 30° kan wassen. Nu heb ik bij thuiskomst nog eens de gebruiksaanwijzing bekeken en blijkt dat er ook een icoon is (een sterretje) om met koud water te wassen. Na al die jaren heb ik dus nog een extra mogelijkheid ontdekt om energie te besparen.

Je begrijpt dat er hier een nieuwe fase van experimenteren is aangebroken. Ik heb al een ‘koude’ was gedaan met de Ariel en het resultaat is zeker ok. De was is proper en ruikt fris. Dat laatste maakt me een beetje bezorgd, want de frisheid lijkt me nogal chemisch. En dat is natuurlijk de grote vraag, om op zulke lage temperaturen te wassen heb je misschien meer agressieve chemische producten nodig. Bij P&G verzekerden ze me dat dit niet het geval is, er wordt onder meer gebruikt gemaakt van enzymen. Ik ben echter onvoldoende chemicus om op basis van de grote lijst ingrediënten een oordeel te vellen. Op de verpakking staat trouwens een groot pictogram met de waarschuwing ‘IRRITEREND’. Iets wat niet op mijn ecologische producten staat.

Het product van Ariel is supergeconcentreerd en met een duidelijke doseringsdop, dus wat dat betreft scoort het goed. Het is dan wel geen navulbare verpakking.  Rond wassen op lage temperaturen krijg ik wel eens de opmerking dat dit dan weer niet goed is voor de machine. Ik heb me trouwens eens laten wijsmaken dat in Japan wasmachines enkel koud kunnen wassen. Kortom alweer een moeilijke kwestie om als consument alle voordelen en nadelen af te wegen en de juiste keuze te maken rekening houdend met alle aspecten.

Trouwens wat de bezorgdheid van Lien betreft. Over multinationals als P&G kunnen zeker kritische opmerkingen gemaakt worden maar wat me bij mijn bezoek daar toch is opgevallen dat duurzaamheid toch wel een rol speelt. Zo heeft het bedrijf volgende doelstellingen voor 2020: 25% van de op olie gebaseerde ingrediënten vervangen door hernieuwbare materialen, verpakking verminderen met 20%, zorgen dan 70% van alle wasbeurten met koud water kan, 30% hernieuwbare energie voor de eigen fabrieken, 20% reductie van vrachtwagen kilometers. Dit zijn toch behoorlijke doelstellingen die een stuk verder gaan dan wat de overheid vraagt. En natuurlijk spelen kostenreductie en marketing een belangrijke rol bij die keuze.

Wij als consumenten kunnen ook een flinke rol spelen in het verder stimuleren van de bedrijven in dat soort keuzes. En het best zal zijn 100% ecologische producten van lokale kleinere bedrijven. Maar aangezien P&G meer dan 4 miljard klanten heeft zijn de stappen die daar gezet worden ook niet zonder belang.

Benieuwd naar de reacties, want uit ervaring weet ik dat wassen een gevoelig thema is. Als er iemand is die onbetwistbare argumenten heeft voor deze of gene keuze, laat maar komen.

250


In onze reeks ‘cijfertjes’ vandaag aandacht voor nummer 250. Gisteren heb ik namelijk voor de 250ste keer mijn verhaal verteld. De allereerste keer was  in het gras voor een groep jongeren van JNM. Gisteren was het in een mooi auditorium voor een internationaal gezelschap van medewerkers van P&G.

Dit zegt meteen iets over de verscheidenheid van mensen die ik de voorbije jaren heb gezien. Mensen van 7 tot 77 jaar. Redelijk wat scholen natuurlijk, maar ook veel verenigingen, gemeentes, bibliotheken, bedrijven, politieke partijen, enzovoort. Regelmatig ook een lezing in Nederland, enkele keren in Frankrijk en raar genoeg slechts 1 keer in Wallonië (ons verste buurland?) Grote variatie in aantal aanwezigen ook. Bij een Vlaco congres ging het ooit over een duizendtal mensen, bij een lezing in Nederland was er naast de organisatoren 1 luisteraar. (dit was dan ook mijn eerste one-man show)

Ik heb op die manier al heel wat nieuwe plekjes in Vlaanderen ontdekt en zowel in tenten, café’s, kloosters, high-tech zalen en parochiezaaltjes gesproken. Ik heb heel wat ervaringen in het uitstippelen van routes via de sites van NMBS en de Lijn. Ik heb  ongeveer voldoende flessen wereldwinkel wijn gekregen om zelf een wereldwinkel te starten. Maar ik ben zeker voorstander van de trend waarbij de meeste regio’s hun eigen lokaal bier brouwen.

De inhoud van mijn verhaal is ook flink geëvolueerd, waar ik in het begin vooral vertelde over mijn dagelijks leven kan ik het nu niet laten om een veel breder verhaal te vertellen en gebruik te maken van beelden, muziek en af en toe een grapje. De eerste ‘Low Impact Man show’ was in maart 2010 en ook deze vorm evolueert steeds verder (met in het najaar enkele voorstellingen in de culturele centra).

Hoeveel mensen ik daarmee heb bereikt? Van de politie heb ik geen cijfers maar mijn persoonlijke tellingen komen aan 14 500 mensen (of een gemiddelde van 58 personen). De 10 500 bezoekers van Tegen de Lamp zijn daar niet bij geteld. Misschien moet ik ook eens een enquête doen bij de bezoekers aan lezingen en shows om te zien of ze op basis daarvan iets veranderen aan hun gedrag of houding. Maar ik vermoed dat mijn verhaal hier of daar iemand kan over de streep trekken.

Wellicht zal Kurt zich afvragen: ‘waarom blijf je dit doen?‘  Wel, er zijn verschillende motieven. Vooreerst is dit een deel van mijn job geworden, en misschien wel de fijnste job die ik ooit heb gehad. Het is bijzonder afwisselend en boeiend om elke keer opnieuw andere mensen te ontmoeten. Als ik eerlijk ben moet ik ook toegeven dat ik wel kan genieten van de erkenning die ik krijg door mijn verhaal te vertellen. (het is uiteindelijk zoals in het liedje van Raymond Van het Groenewoud:  ‘je veux l’ amour’) Mijn belangrijkste motivatie is echter dat ik het gevoel heb daarmee te doen wat ik het beste kan en waardoor ik mijn bijdrage kan leveren aan de samenleving.

Vanavond ga ik naar Oudenaarde voor nummer 251 voor de Professional Women’s Association. Geef toe, dit klinkt toch indrukwekkend.