Allen naar Eeklo


klimaatdagVoor zover ik kan volgen worden er heel wat activiteiten opgezet in Vlaanderen (en ook erbuiten natuurlijk) die te maken hebben met energie, klimaat, ecologische leven en koken.  In Eeklo bijvoorbeeld is er komende zaterdag een heuse klimaatdag. Er zijn heel wat activiteiten waaronder lezingen en workshops met onder andere Peter Tom Jones, demonstraties met zonnepanelen en zonneboilers, een debat met Wervel, een heuse klimaatbeurs met onder andere de mensen van de mini-onderneming Hou ‘ t Vast. Voor jongeren is er een klimaatcasino en ook voor kinderen zijn er leuke activiteiten. Tenslotte is er ook een aangepaste bar en zullen er bomen worden gepland. Zelf zal ik tussen 15u30 en 18u ook aanwezig zijn om concrete tips mee te geven rond ecologische leven.

Er is een station in Eeklo (bereikbaar vanuit Gent). Alle alle info over de klimaatdag kan je vinden op www.klimaatdag.be

Het is onze energie!


Je zal de door Electrabel gesponsorde campagne voor kernenergie ook wel opgemerkt hebben de voorbije weken. Greenpeace gaat in het tegenoffensief, en aangezien ze niet over dezelfde financiële middelen beschikken wil ik er graag wat reclame voor maken. Vooral omdat Electrabel grote winsten maakt met kernenergie en het de burger wil laten opdraaien voor de kosten van het kernafval én daarbij nog vele generaties opzadelen met radioactieve rommel.

Wat kan je doen? Ondersteun de oproep en ga naar www.youvegotthepower.be. Daar kan je een brief aan regering en parlement sturen voor de recuperatie van de niet-legitieme winsten van Electrabel. Snel effe doen dus.

We zijn vertrokken


tigsaJoepie! Gisterenavond zijn er ongeveer 35 mensen opgedaagd voor de start van het transitieproject in Sint-Amandsberg. We hebben eerst samen naar de boeiende film gekeken over hoe Cuba de eigen oliecrisis heeft aangepakt. Daarna kwam een toelichting over de uitgangspunten en principes van Transitie en tenslotte was er nog een gesprek over wat en hoe we nu verder kunnen werken.

Het verhaal van Cuba is wel bijzonder. Het land was jarenlang afhankelijk van goedkope olie van de Sovjet-Unie. Toen in de jaren 90 Gorbatjov voor het einde van het communisme zorgde viel de invoer van goedkope  olie stil. Daar kwam dan nog een boycot bij van de Verenigde staten. Gevolg was dat men het in Cuba op korte tijd moesten doen met 80% minder olie. Dit had heel wat gevolgen, zowel voor de voedselproductie, het openbaar vervoer, de energievoorziening en de industrie. Die periode heeft natuurlijk voor heel wat problemen gezorgd, maar uiteindelijk gingen de mensen heel creatief naar oplossingen zoeken. Iedereen begon te tuinieren, en bij gebrek aan chemische mesttoffen werd de landbouw meteen biologisch. Er werden 1,5 miljoen fietsen ingevoerd, het openbaar vervoer werd anders georganiseerd en zonne-energie en wind-energie werden ingezet. Het interessante van het verhaal is dat er heel wat initiatieven kwamen vanuit de buurten en wijken zelf, en dat de hele olie-schok er voor gezorgd heeft dat mensen meer gingen samenwerken, meer gingen delen en tegelijk goed nadachten over wat ze nu echt nodig hebben.

Met dit inspirerende verhaal in gedachten gaan we ons in Sint-Amandsberg alvast voorbereiden om het ook met minder olie te doen. De volgende weken gaan we op basis van de suggesties van gisteren de plannen maken voor het vervolg.  Je hoort er nog van!

Peak-olie


Graag kom ik nog even terug op het boeiende evenement waar ik zondag  aan heb deelgenomen in Amsterdam. Onder de titel: “de vijfde ramp, oh mijn god, alles is op; olie” werd een mix van theater, debat en cartoons op het publiek losgelaten.

De voor mij meest interessante bijdrage kwam van Willem Middelkoop (zo’n beetje de Nederlandse Paul D’Hoore denk ik, maar met een iets breder gezichtsveld). Hij schreef onder ander het boek; de permanente oliecrisis en is ook actief binnen peak-oil Nederland. Middelkoop is absoluut geen activist of groene jongen (hij noemde zich een High Impact Man) en daarom doen we er goed aan te luisteren naar de waarschuwingen van iemand uit de economische en financiële wereld.

De huidige productie van olie ligt op ongeveer 85 miljoen vaten per dag. Er is altijd van uitgegaan dat dit verder zal kunnen stijgen tot ongeveer 110 of 115 miljoen. En dat wil zeggen dat de vraag nog min of meer kan worden bijgehouden. Maar door de financiële crisis worden veel investeringen in nieuwe olievelden op de lange baan geschoven en is het vooruitzicht van topproductie nu eerder 90 miljoen vaten. De paradox van de crisis is dus dat de olieprijzen nu lager worden (de vraag zakt) met als gevolg dat fantde oliepiek een stuk sneller zal komen dan eerder verwacht. Volgens Middelkoop gaan prijzen dan drastisch stijgen, wellicht dit jaar nog, in het tweede of derde kwartaal. Een aantal speculanten en fondsen zitten daar nu likkebaarden op te wachten.  Middelkamp vreest dat als we in dit scenario terecht komen de economische crisis nog een heel stuk erger zal worden. We kunnen natuurlijk hopen dat hij ongelijk heeft, maar de signalen dat deze op groei en olie gebaseerde economie in steeds nauwere schoentjes komt klinken steeds luider. De voorbereiding op een tijdperk met minder fossiele energie stellen we dus best niet te lang uit.

Om de ernst van het debat wat draaglijk te maken (want zo gaat dat tegenwoordig) maakte Milo  tussendoor een aantal leuke cartoons, je kan ze hier allemaal bekijken.

dinsdag D-day in Sint-Amandsberg


cubaMorgen is het zo ver, na heel wat voorbereiding hebben we onze eerste open Transitie-activiteit in de gemeente. Hiermee willen proberen om samen met andere wijken in Gent het voorbeeld te volgen van Totnes, het stadje in Groot-Brittanië waar het hele Transitions Towns  (TT)verhaal gestart is. De kern van dat verhaal is dat we ons maar best voorbereiden op moeilijke tijden. Vooral de verwachte stijging van olieprijzen en de schaarste aan goedkope olie zal een grote impact hebben op ons dagelijks leven. En om die crisis het hoofd te bieden zal sociale draagkracht (of sociaal weefsel) noodzakelijk zijn. Daarom gaan inwoners van TT’s samen op zoek naar manieren om met minder olie te leven. Initiatieven rond voedselvoorziening, rond mobiliteit, hernieuwbare energie, maar ook rond onderwijs en opvoeding hebben daarin hun plaats.

Morgenavond gaan we het initiatief voorstellen, onder andere door een film te tonen over hoe Cuba omgegaan is met die verplichte transitie. Want toen de Sovjet Unie uit elkaar viel en er een boycot kwam van Amerika moesten de Cubanen het ineens doen met veel minder olie. Interessant om zien welke de gevolgen waren. Verder gaan we kijken hoeveel interesse en enthousiasme is om verder aan de slag te gaan rond dit thema. De samenkomst is in de eerste plaats bedoeld voor inwoners van de gemeente, maar natuurlijk zijn ook andere geïnteresseerden welkom.

DINSDAG 17 FEBRUARI 20UUR

WIJKCENTRUM SINT AMANDSBERG DOORNAKKERSTRAAT 54

(tussen haakjes, gisteren nog deelgenomen aan een heel interessant debat in Amsterdam met onder andere Wubbo Ockels – Nederlands eerste astronaut – en mensen van de Nederlandse Peak-oil vereniging. meer hierover een van volgende dagen)

Te veel spullen


freecycleWie Low impact wil leven kan gerust verder met veel minder spullen. Kijk maar eens rond in je kasten, zolders en garages. Wedden dat er heel wat spullen staan die je nooit meer gebruikt? Er zijn heel wat mogelijkheden om op een goede manier van je spullen af te geraken zonder de afvalberg te vergroten. Je kan ze naar de Kringwinkel brengen (of zelfs laten ophalen bij je thuis).  Via koopjeskranten, ebay en andere sites kan je proberen je overbodige spullen te gelde te maken.  Rommelmarkten zijn een andere oplossing om je spullenberg te verkleinen.  Maar er bestaat nog een interessante mogelijkheid: ze weggeven aan iemand die er wel iets mee kan doen. En hoe kan je mensen op het spoor komen die nodig hebben wat jij teveel hebt?

Daarvoor kan je terecht op Freecycle. Ik heb dit ook pas ontdekt dankzij de letsgroep en het lijkt me een prima initiatief. De bedoeling van Freecycle is wereldwijd het weggeven van spullen te stimuleren om zo de afvalberg te verkleinen, energie en materialen te sparen en mensen met elkaar in contact te brengen. In België bestaan er ondertussen 10 groepen en ik heb me meteen lid gemaakt van de Gentse groep. Naast het verder reduceren van mijn materiële overvloed hoop ik via die weg ook eindelijk een met de hand aangedreven broodsnijmachine te vinden. Benieuwd of het werkt.

Vandaag dikke truiendag


Bij mij is dikke truiendag begonnen ergens eind oktober en zal die zeker nog enkel weken duren. Maar natuurlijk is het een goed en leuk idee dat op enkele jaren tijd grote bekendheid heeft verworven. Alleen moeten we voorzichtig zijn met de valkuil van dergelijke symptahieke initiatieven. Want de klimaatuitdaging gaan we niet oplossen met een dagje collectief een dikke trui dragen. Ik weet dat de bedoeling van de actie vooral is mensen aan te zetten om na te denken over het energieprobleem, maar soms kan het ook een mooi excuus zijn om verder niks meer te doen. Ik hoor de opmerking regelmatig: ‘milieu, ja daar ben ik ook mee bezig hoor, ik sorteer mijn afval en doe mee met de dikke truien dag’. En dan rijden ze verder met hun auto om op restaurant een flinke steak te eten. (Pikant detail wat ik gisteren hoorde bij de presentatie van de schitterde film ‘meat the thruth’: de Vlaamse gemeenschap doet massaal mee met de dikketruiendag, en in het personeelsrestaurant van de dienst leefmilieu staat op het menu: erwtensoep met ham.)
dikketrui

Prima dus dat we met zijn allen meedoen met de dikke truiendag, maar laat ons niet vergeten dat we moeten nadenken over de essentie. Ons voorbereiden om een grote omslag, een transitie, naar een manier van leven met minder olie, minder verbruik maar meer geluk en levenskwaliteit. Maar ondertussen: veel bibberplezier vandaag.