Stap 30: het is nooit gedaan


metpdwMet zijn gekend cynisme stelt Patrick De Witte op het einde van de televisiereeks stap dertig voor: “begin opnieuw, met nog meer verbetenheid en extremisme, en hoop dat deze keer de autoindustrie meedoet, en China en Amerika en frituur de puntzak…”

Hij heeft in elk geval gelijk dat het verhaal nooit is afgerond, en je altijd verder kan werken aan een manier van leven met een kleine voetafdruk. Meer verbetenheid en extremisme vind ik dan weer niet nodig. Integendeel, zelf ben ik geneigd wat minder op de kleine dingen te letten en me vooral te concentreren op de essentiële brokken. Volgens mij zijn er drie zaken waar we moeten van afkicken: auto, vlees en vliegtuig. Daarnaast zijn er drie punten waarop grote winst te boeken is: isolatie, groene stroom en installatie (voor verwarming en warm water). De 3 “klimaatkillers” uitschakelen en de 3 “klimaatkansen” aangrijpen zal ons al een heel stuk op weg helpen. En dan is het niet meer zo belangrijk of je je elektrisch scheert of met een kwast.

En heeft mijn actie pas zin als ook de autoindustrie en China gaan meedoen? Een interessante vraag die ook steeds naar boven komt bij lezingen. Want de besparing die ik nu de voorbije maanden heb gerealiseerd is natuurlijk belachelijk in het licht van de gigantische groei van uitstoot op andere plaaatsen in de wereld. En natuurlijk zou de politieke wereld én de bedrijfswereld veel meer moeten doen. Maar mag het feit dat daar nog teveel gedacht worden in termen van ‘business as usual’ een reden zijn om zelf bij de pakken te blijven zitten??

Ik laat hier nog even de vraagtekens staan, maar een van de volgende dagen breng ik hier over een mooi scenario over hoe we de wereld missschien toch kunnen redden. Blijven lezen dus!