Een blogaward


Ik wist niet eens dat dit bestond, maar nu heb ik er eentje gekregen; een blogaward. Dit is een virtuele onderscheiding die bloggers onder elkaar uitdelen. Dank je wel Louise hiervoor! Aangezien het de bedoeling is dat ik nu zelf 7 andere blogs nomineer maak ik van de gelegenheid gebruik om een paar zeer interessante sites voor te stellen. (ik kan het rekenen niet laten en heb het even nageteld. Als deze award 8 keer op die manier wordt doorgegeven zijn er meteen 40 miljoen blogs genomineerd, kwestie van niemand teleur te stellen is dat een goede zaak natuurlijk). Maar hier dus mijn favorieten:

  • Redelijk hilarisch en zeker niet politiek correct is de site van VroemVroem. Er mag ook al eens gelachen worden natuurlijk.
  • Mooie en verassende kijk op het leven, geschreven door een jonge dame die zich Dadame noemt.
  • Een andere invalshoek op duurzaamheid, vanuit de marketing. De site van Stefaan Van Dist.
  • Tineke van Engeland is niet alleen een toffe vriendin, ze maakt ook heel mooie foto’s, die kan je bekijken op haar fotoblog. Op dit ogenblik staan er trouwens heel relevante beelden op van de acties van mensen zonder papieren in Brussel.
  • Niet te vergeten natuurlijk, de blog van Colin Beavan, die als NoImpactman mezelf en wellicht vele anderen inspireert.
  • Als Gentenaar mag ook de beste stadsblog van het land niet ontbreken. Wil je écht weten wat er in de stad gebeurt is dit het beste startpunt.
  • En om op de hoogte te blijven van de actualiteit op milieugebied is de milieublog van de BBL zeker de moeite waard.

Tussen haakjes, gisteren ook wat gaan oogsten in de moestuin. De sla doet het uitstekend -is ook niet de moeilijkste teelt natuurlijk- rode bietjes en boontjes komen er ook aan. Maar een grote bijdrage aan mijn zelfvoorziening zal de tuin wellicht niet opleveren. En dan moet ik André nog heel dankbaar zijn voor zijn goede zorgen tijdens mijn voorbije afwezigheid.

Aparte vakantiesouverniers…


Ik heb zoals aangekondigd waar mogelijk ook mijn eigen geproduceerd afval terug meegebracht uit Zweden. Een paar mensen vroegen zich al af waarvoor dat in godsnaam goed zou kunnen zijn. En zie, nu komt er een vraag van Prinses Linde over de ijsjes uit Stockholm. Even in het Zweedse afvalzakje duiken en hier heb ik het antwoord al. Het ijsje is gemaakt door Bonvita (Nederland). Ik moet toegeven dat ik echt roomijs wel lekkerder vind, maar ook dat zal veel te maken hebben met gewenning.

Nu ik er toch over bezig ben, een overzichtje van mijn vakantieafval: na het grondig sorteren van het zakje kom ik tot volgende fracties:

  • papier en karton: 70 gram (ticketjes, verpakking, een koffiebekertje, servetten, teezakjes…)
  • kroonkurkjes: 12 gram ofte 5 stuks (5 flesjes nogal flauw bier, ook een paar van het vat gedronken maar daar heb ik geen afval van mee gebracht)
  • plastiek: 140 gram (wikkels van ijsjes, van kaas, brood,…)
  • houten stokjes: 10 gram (van de ijsjes jawel, maar kan wel in de compostbak denk ik)

Een totaal dus van een kleine 250 gram. Wat ik niet heb meegebracht zijn de flessen van de pintjes (die worden in Zweden apart verzameld en gerecycleerd). Ik bracht ook enkele plattegrondjes mee o.a. van Stockholm en een paar folders van eco-initiatieven. Die hou ik nog een tijdje bij, dus dat beschouw ik (nog) niet als afval. De oefening om je afval op vakantie bij te houden en mee te brengen zou ik nu niet meteen als algemene regel voorstellen, maar het helpt verdorie wel om bewust om te gaan met afval. Zeker als het allemaal in de rugzak moet passen.

Heel goede punten krijgen ze in Zweden trouwens voor het recycleren van de blikjes en petflessen. Op de blikjes en sommige flesjes staat een statiegeld logo en in alle supermarkten staan er apparaten waar je het leeggoed in kan stoppen. In ruil ervoor krijg je omgerekend 5 of 10 eurocent terug. Waarom kan dit hier niet? Hadden ze maar eens zo’n toestellen op de Gentse feesten staan!

Het scheerprobleem…


De vader van mijn eerste lief heeft me de eerste kneepjes van het scheren bijgebracht. Het systeem met zeep, kwast en scheermes. Ik pas nu al enkele decennia deze methode toe (ongeveer 2 maal per week) en ik ben best tevreden over het resultaat. Regelharig krijg ik de vraag over wat de meest LIM manier van scheren is en bij uitbreiding van ontharen allerhande.

Ik ben best tevreden over mijn eigen methode, behalve over de fabrikanten van de mesjes. Naast de belachelijke trend om drie- vier- of zelfs vijfvoudige mesjes te maken is er een groot probleem van standaardisering in scheermessenland. Sommige mesjes schuiven in een houdertje, bij anderen is er een kliksysteem, maar al die mesjes zijn zo gemaakt dat ze slechts op één type houdertje passen. In de voorbije jaren heb ik ondertussen 11(elf) verschillende houdertjes verzameld. Hier is een mooie toekomst weggelegd voor een bevlogen Europarlementariër die orde in de scheermessenchoas wil scheppen. (maar pas op, de Belgische ervaringen met ecotaks op wegwerpscheermesjes toont aan dat dit een gevoelige kwestie is)

Of elektrisch scheren beter is weet ik niet, veel stroom zal een scheerbeurt niet vragen, maar het apparaat moet natuurlijk ook nog gemaakt worden (en ooit als afval verwerkt). En dan zijn er nog de kwesties van laserontharing, Veet en andere chemische methodes, aftershave, watergebruik, enzovoort. Dus nog heel wat onderzoek te doen alvorens hier uitsluitsel kan gegeven worden. Ondertussen laten we een en ander maar gewoon groeien zeker. De beste oplossing zou volgens mij zijn wat meer tolerantie voor haar (en hem).

Gezond zonder vlees


Over vlees heb ik het hier al eens gehad, maar het is erg belangrijk om er nog eens op terug te komen. Ik heb een paar nummers van het eva-magazine doorgenomen en ben er meer en meer van overtuigd dat een drastische vermindering van het vleesverbruik noodzakelijk is. Het is etisch moeilijk te verdedigen om maïs en graan aan runderen te voeren terwijl 800 miljoen mensen niet genoeg te eten hebben. De productie van vlees zorgt voor meer uitstoot van broeikasgassen dan de transportsector en tenslotte is ook het dierenwelzijn een motivatie om minder of geen vlees meer te eten.

Sinds 1 mei ben ik voltijds vegetariër geworden (daarvoor was ik flexitariër), vanaf 1 augustus wil ik nog een stapje verder gaan, dan stop ik ook met zuivel. Aangezien ik voor de voorbereiding van mijn marathon vanaf het einde van de Gentse feesten (morgen dus!) ook geen alcolhol meer ga drinken wordt ik nog helemaal gezond.

Als dat alles goed loopt wil ik ook de volgende stap overwegen, namelijk ‘raw food’. De basisprincipes hiervan zijn geen gekookt voedsel te eten dus vooral groenten, fruit, noten, zaden, kiemen, zeewier en gefermenteerde producten. Het intrigerende is dat mensen die dit dieet uitproberen niet alleen beweren gezonder te zijn maar ook beter slapen en gelukkiger zijn! Dit moet ik proberen dus.

Op zaterdag 30 augustus komt Rachandra Pachauri spreken in Gent. Hij staat aan het hoofd van het International Panel on Climate Change en kreeg samen met Al Gore de nobelprijs voor de vrede. Ik wil zijn betoog over vlees en klimaat zeker horen en hoop van u hetzelfde. Om 19 uur op de Blandijnberg. Inschrijven kan via de site van Eva (Etisch Vegetarisch Alternatief)

Ik heb me vandaag ook lid gemaakt van Eva. Ik vind dat deze mensen al jaren op een zeer aantrekkelijk manier erin slagen vegetarisme naar een breder publiek te promoten. Ben je nog op zoek naar een Low Impact actie voor vandaag; maak een vegetarische maaltijd en neem eens een kijkje op de site van Eva.

Kneed je was op het terras!


Vooreerst bedankt aan de vele tientallen mensen die zich gisteren op de energiefiets in het zweet hebben gewerkt. De laptop waarop ik nu dit bericht schrijft draait in elk geval op de trappers-energie van gisteren op de Gentse feesten. Het is jou energie dus!  Ook gisteren waren er heel wat geïnteresseerden in de techniek van de fiets. Ik probeer ik elke geval binnenkort een technische fiche op deze site te zetten. En de eerste kandidaten voor het Belgisch Kampioenschap Energiefietsen hebben zich reeds aangemeld.

Naast de energiefiets was er ook een demonstratie van de wonderbaarlijke waszak van Suzanne Rietdijk uit Utrecht. Met deze zak kan je op een bijzonder slimme en Low Impact manier je was doen. Je stopt je vuile was in de waszak, doet er een beetje waspoeder bij én enkele liter lauw water. Via een ingenieus systeem knoop je de zak dicht en kan je beginnen met kneden, masseren en wrijven. Daardoor doe je de mechanische arbeid van de wasmachine zelf. Na een kwartierje en een een paar keer spoelen kan je de waszak uitknijpen en hoef je de was alleen nog op te hangen. Bedoeling is natuurlijk niet om hiermee de wasmachine te vervangen, maar het zou wel een nuttige toepassing kunnen zijn voor op reis of voor kleine handwasjes. Ik heb geen betere foto dan deze, met Suzanne en een stukje van de waszak. De zak is niet in de handel te koop, maar bedrijven die dit product willen op de markt brengen kunnen zich bij mij aanmelden.Tenslotte is ook het experiment met de Solar Cooker gelukt, maar daar schrijf ik een volgende keer over.

Oja, nu we het toch over Nederland hebben. Deze morgen was er op de Nederlandse radio in het programma Vroege vogels een reportage over de LIM. Ik heb het zelf nog niet gehoord, maar de reportage zou opnieuw te beluisteren moeten zijn via deze link. (in het tweede uur van het programma)

Van Gentse feesten en JNM


Als (ingeweken) Gentenaar probeer ik jaarlijks toch enkele dagen van de feesten mee te pikken. Ik hou vooral van de spontane en verrassende activiteiten die je telkens weer tegenkomt. De straatartiesten, de pleintjes (zoals dit jaar het schitterende Bataclan parkje met Jezus als presentator), de verbroederingsdansje in de straat, het amusement en de ontroering bij sommige voorstellingen. Kortom, ik geef het toe, ik ben een fan. Er is natuurlijk ook een keerzijde; de ecologische impact van zo’n evenement. Toch denk ik dat de voetafdruk van een avond Gentse feesten niet perse buitensporig moet zijn. Belangrijk is vooral de manier waarop je ernaar toe gaat (en dank zij de Lijn hoeft het echt niet met de auto).  Het energieverbruik van de verlichting en geluidsinstallaties wordt gedeeld door zo veel bezoekers dat het nauwelijks meer betekent dan een avond thuis naar TV kijken. Zelf je beker meenemen is ook een goede stap. Je kan er trouwens ook nog regelmatig iets interessant meemaken, zoals in de Bibliotheekstraat waar vandaag een boel Klimaatactiviteiten op het programma staan.

Gisteren ben ik voor de feesten ook nog langs geweest op het zomercongres van JNM (jeugdbond voor natuur en milieustudie). Een interessante club van jonge mensen die kinderen op vele manieren in contact brengen met natuur en milieu. Mocht je nog op zoek zijn naar een goede jeugdbewegiging voor je kinderen, neem zeker eens een kijkje op hun site. Het was een boeiend gesprek met een jongen mensen die beseffen dat ze wellicht de eerste generatie zijn die nog even kan proeven van welvaart en overdaad maar het in de toekomst met minder zal doen.

Wereldpremière op de Gentse feesten


Zaterdag 26 juli is het zover. De langverwachte LIM-energiefiets wordt aan het grote publiek voorgesteld. Het prototype is geïnspireerd op enkele andere bestaande modellen (met dank aan Wouter) en door de onavolgbare Werner uitgewerkt tot een toonbeeld van efficiëntie en gebruiks-vriendelijkheid. Op de foto zie je Marieke terwijl ze zelf de energie levert voor het computer spelletje. De fiets werkt met een batterij en kan alle apparaten tot 300 watt doen werken. Geen strijkijzer dus, maar wel een TV of alle verlichting die ik in huis heb. Er moeten nog wat testen gebeuren om  uit te zoeken hoeveel er moet gefietst worden voor bijvoorbeeld een uur computeren.

De belangrijkste onderdelen zijn de generator (maakt de elektriciteit), de elco (zet de onregelmatige stroomstoten om naar regelmatige stroomtoevoer), de batterij en de omvormer (zet de stroom van de batterij om tot 220 volt). De prijs van de onderdelen samen was precies 266,65 euro, waarbij een paar dingen tweedehands zijn aangekocht. Daarnaast heeft Werner er toch ook een dag of drie aan gewerkt. De kleine foto toont hoe alle onderdelen netjes in een koffer zijn vastgemaakt. De fiets zal morgen zaterdag te zien zijn de Ramblas, een originieel iniatief van Kutunka. Daarbij wordt elke dag ingezoomd op een maatschappelijk thema. Zaterdag staat het klimaat centraal, en sta ik er met de energiefiets, maar ook met de waszak (rara wat is dat) en de solar cookit, nog twee energiebesparende innovaties. Vanaf 15 uur dus in de bibliotheekstraat (aan het Baudelopark) tot wellicht een uur of tien. Als je van plan bent naar de feesten te komen, neem alvast je herbruikbare beker mee, want die zijn er dit jaar niet te krijgen.

Ondertussen zijn we plannen aan het smeden om een heus Belgisch kampioenschap energiefietsen te organiseren. Wie een eigen geknutseld exemplaar in huis heeft kan zich bij mij aanmelden en alvast de kuiten insmeren (met biologische zonnebloemolie uiteraard).

Nog wat Stockholm


In de nieuw aangebouwde wijk Hammarsby Sjö is voor de afvalverwerking gekozen voor een systeem waarbij mensen hun afval geselecteerd kwijt kunnen in kokers. Deze zijn via een buizensysteem verbonden met een afvalverwerkingsinstallatie. Daarbij wordt zowel energie als grondstof gerecupereerd. Interessant vond ik dat men bij de kokers ook wekelijks informatie geeft over de resultaten van de afvalscheiding. Zo worden de inwoners daadwerkelijk bewust gemaakt van de resultaten van de eigen inspanningen. Wellicht is het aanleg van zo’n systeem erg duur (met een hoge impact), anderzijds zijn er geen vuilniswagens nodig, wat op termijn de balans in positieve richting doet overslaan.

Wat openbaar vervoer betreft doen ze het ook niet slecht. De metro rijdt er op energie die gewonnen wordt via waterkracht en windenergie. Om de vervuiling van het verkeer te beperken is er sinds de zomer van 2007 een ‘congestion tax’ naar Londens model. Er zijn fietstaxi’s en een goedkoop systeem van fietsendelen doorheen de stad. De bussen rijden er ofwel op biogas ofwel op ethanol. Door al deze maatregelen is de luchtkwaliteit in de stad merkelijk verbeterd. Daarnaast zijn er ook talrijke veerboten, wat wel moet in een stad die bestaat uit veertien eilanden.

Op de eco-kaart van de stad staat trouwens nog een leuke uitsmijter… Dood in Stocholm, laat je ecologisch begraven bij promessa. Op dit aanbod ben ik echter niet ingegaan…

Mijn bijzondere reisgezel


Het bad gisteren heeft me deugd gedaan. Ik heb trouwens erna het warme badwater gebruikt om nog wat te poetsen in huis. Mijn volgende bad is ook al gepland, namelijk op 5 oktober. Dan doe ik, als alles goed gaat, mee aan de marathon van Brussel. Aangezien in sinds 1 mei geen vlees en vis meer eet en de voorbereiding op de marathon redelijk wat fysieke inspanningen vraagt ben ik nog op zoek naar aangepast voedingsadvies. Kan ik mijn beste marathontijd (3u37) verbeteren met een lokaal vegetarisch dieet?

Hoewel ik erg tevreden was met mijn reisgezellen van de laatste 2 weken (zie foto), had ik er nog eentje extra bij; mijn reisboek. Weduwe voor een jaar, van John Irving, is een lijvig, bij momenten hilarisch maar ook dramatisch verhaal over twee generaties schrijvers. Ik heb gelezen in de boot, aan het water, in de tent, voor de tent, op de trein, op de bus, in het hotel. Zodra het donker werd kon ik verder lezen met de opdraaibare hoofdzaklamp.

Eigenlijk zou een mens daarvoor alleen al extra vakantie moeten kunnen krijgen. Om te lezen. Daarmee ondek je hele werelden, fascinerende mensen, emoties en gebeurtenissen en dat allemaal met nauwelijks impact. Mijn boeken van Irving (ik heb ze ongeveer allemaal) zijn niet geselecteerd voor de ‘neem een boek, geef een boek’ kast die ik aan het opzetten ben. Ik ben nog op zoek naar een openbare plek (in Gent) om de kast te zetten, suggesties zijn welkom. Jammer genoeg hebben we in Gent geen veerboot (zoals hier op de foto in Stocholm) om zo’n boekenkastje te openen. Zelf heb ik daar een boekje meegenomen over de Noord-Zuid verhoudingen. Op een dag moet ik wel nog eens terug om er een boek te plaatsen.

PS voor de Gentenaars. Zaterdag sta ik met een LIM standje op de Gentse feesten. Wie zin heeft om een uurtje de stand mee te bemannen mag het laten weten via steven@lowimpactman.be